
ကြ်န္လိုလုပ္ရတဲ့ ေခြ်းႏွဲစာနဲ႔
ရဲေဘာ္စီးဖို႔ ဖိနပ္ဖိုး
က်ေနာ္ စုေဆာင္းေနရဲ႕….။
၀တုတ္တုတ္ အဆီအစ္အစ္မ်က္ႏွာေတြနဲ႔
ႏိုင္ငံသစ္လြင္ဖို႔ဆိုျပီး လုပ္စားေနသူေတြၾကား
စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္တဲ့………..ရဲေဘာ္ေရ..။
ကမၻာေျမမွာ သာယာခ်မ္းေျမ႕ေအာင္လုပ္ၾကရင္းနဲ႔ပဲ
စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ ခံသူ ခံရ
တလြဲအာဏာနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံသူ ခံရ
အင္အားနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္ခံသူ ခံေနရ
ဟန္ေဆာင္မႉေတြနဲ႔ လိမ္လည္ခံသူ ခံေနရ
ဂုဏ္သိကၡာတရားေတြ ေရာင္းစားခံသူ ခံေနရ
ဦးေႏွာက္ေဖါက္စားခံသူ ခံေနရ
အသံုးခ် ခံရသူ ခံေနရ
မြဲျပာၾကျပီး ငတ္သူ ငတ္ေနၾက
ေတာင္းစားသူ ေတာင္းစားေနၾက
(ဒီၾကားထဲ)…ေကာင္းစားသူေကာင္းစားေနၾက
ဘ၀ဟာ…
(အလြန္ပဲ) ….. ကြာဟကြဲလြဲေနသပ(ပါ့)..။
ဒီလိုအေျခအေနေအာက္မွာ
႐ိုး႐ိုးက်င့္
ျမင့္ျမင့္ပဲ ၾကံၾကတာေပါ့ ရဲေဘာ္..။
စိတ္ေစတနာ သေဘာထား႐ိုး႐ိုးနဲ႔
လူပီသစြာ ရပ္တည္ခိုင္မာရမယ္
တည္ၾကည္စြာ ဦးေဆာင္ျပရမယ္
တက္တက္ၾကြၾကြ နဲ႔ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံရမယ္
အပင္ပန္းခံရမယ္
သတၱိ႐ွိရမယ္
(အဓိက) ႐ိုးသားရမယ္
ဒါဆိုရင္…..ထုက ပံ့ပိုး
ခင္ဗ်ားရဲ႕အလုပ္ေတြကို ၀ိုင္းလုပ္ၾကမွာေပါ့..။
မ်က္ေခ်မျပတ္ၾကည့္ရမွာက
“အတၱကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အမွား” မလုပ္ဖို႔နဲ႔
လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို တလြဲမသံုးဖို႔
တာ၀န္ကို အာဏာလို႔မထင္ဖို႔
ႏွိမ့္ခ်စြာ ဆက္ဆံစည္း႐ံုးဖို႔
ျပီးေတာ့
ဘံုရန္သူမေပ်ာက္ဖို႔ေပါ့ …….ရဲေဘာ္ ။
ဗဆန္းေဇာ္
Saturday, July 18, 2009
ျမင့္ျမင့္ပဲႀကံတာေပါ့…..ရဲေဘာ္
Wednesday, April 22, 2009
ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း
-ေရေတြစို႐ႊဲ ကခုန္ေပ်ာ္ျမဴးေနတာျမင္ေတာ့
ႏွစ္သစ္ကူးအတာသၾကၤန္မွန္းသိေပရဲ႕
သို႔ေပမယ့္ ရဲေဘာ္ေရ……
ငါတို႔…. ဒီမွာ တကယ္ပဲမေပ်ာ္ႏိုင္ပါဘူး။
-ငါတို႔ရင္ထဲအသိထဲမေတာ့
ဘ၀ဒုကၡ
လူမႉဒုကၡ
စား၀တ္ေနမႉဒုကၡ အစံုအငွနဲ႔
မလံုမလွ မစံုမ၀ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ျပည့္လိုေပါ့။
-ငါတို႔ရင္ထဲအသိထဲမေတာ့
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚက အပူဒုကၡ
လယ္သမားေတြရဲ႕ အပူဒုကၡ
အလုပ္သမားေတြရဲ႕အပူဒုကၡ
ေက်ာင္းသားမိဘေတြရဲ႕ အပူဒုကၡ
စစ္သားရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ အပူဒုကၡ
သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ အပူဒုကၡ
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ အပူဒုကၡ
ျမန္ျပည္တႏွံ႔တလ်ားက လူထုေတြရဲ႕ အပူဒုကၡ
အဲဒီအပူဒုကၡပင္လယ္ထဲ
တ၀ဲလယ္လယ္နစ္ျမဳပ္
နစ္ျမဳပ္ျပီးရင္းနစ္ျမဳပ္
ငါတို႔…လက္သီးဆုပ္ရင္းသာေၾကကြဲေနခဲ့ ။
-ငါတို႔ရင္ထဲ အသိထဲမေတာ့
“ရဲေဘာ္”ကိုသာ တ ေနေတာ့တယ္။
-မျမင္ရလည္း
မေတြ႔ရလည္း
မသိဖူးလည္း
ရင္ထဲမေတာ့….“ရဲေဘာ္” ပဲေလ
ရဲေဘာ္ကိုသာ တ ေနရတယ္။
-အခ်ိန္ေတြကိုေစာင့္ႏိုင္တဲ့သတၱိ ႐ွိဖိုလိုေပမယ့္
ရဲေဘာ္ေရ………….ၾကာလြန္းလွသကြဲ႔။
-အၾကိမ္ႏွစ္ဆယ္ေျမာက္
ပိေတာက္ပန္းတို႔ပြင့္တဲ့ အခါသမယ
ဒီသၾကၤန္ကာလႏွစ္သစ္မေတာ့
အတာေရေအး ပက္ျဖန္းလို႔ဆုေတာင္းလိုက္ပါရဲ႕……..
-မိစာၦစနစ္အညစ္အေၾကးမ်ား အျမန္ကင္း႐ွင္းေစလိုပါ၏ ။
-ျမန္ျပည္တ၀ွမ္း ေအးခ်မ္းေစလိုပါ၏ ။
-ျပည္သူ႔ဆႏၵ အျမန္ျပည့္၀ေစလိုပါ၏…..။
-ရင္ထဲမေတာ့
ရဲေဘာ္နဲ႔သာ ဆံုခ်င္ေနရဲ ။
ကိုေပါင္းတည္
Friday, March 27, 2009
ခရီး
ျဖစ္ခ်င္တာေတြ
မျဖစ္နိုင္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ ့ ့ ့ ့ ့ ့၊
လုပ္ခ်င္တာေတြ
မလုပ္ႏိုင္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ ့ ့ ့ ့ ့ ့၊
အခ်ိန္ ့ ့ ့ ့ ့ ့
ေမွးမွိန္ မသြားေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း
ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ ့ ့ ့ ့ ့ ့၊
အဲဒီ အခ်ိန္ေတြၾကားမွာ
နာၾကည္း ခံစားမႈေတြ
ဆံုးရွုံးမႈေတြ ေျမာပါသြားၿပီး
အေတြ႔အႀကံဳသာ ‘ရ’ ထားလိုက္တဲ့ ငါဟာ
အဲဒီ ့ ့ ့ ့ ့ ့
အခ်ိန္ေတြမွာ စီးေမွ်ာရင္း ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့ ့။
ရိုး (ေခတၱာရာ)
July 12, 2004 Rensselaer, NY
Thursday, March 26, 2009
ပေလာင္လက္ဖက္ႏွင့္ ဆိုးေဆးျပႆနာ
ျပႆနာက အခုက်မတုိ႔ အစိုးရရဲ႕ က်န္းမားေရး ၀န္ႀကီးဌာန ေဆးစစ္ခ်က္အရ လက္ဖက္စိုႏွင့္ လက္ဖက္ေျခာက္ေတြမွာ အ၀ါေရာင္ ဓာတုေဗဒ ေဆးျဖစ္သည့္ ခ်ည္ဆိုးေဆး Auramine O ထည့္သြင္း သံုးစြဲထားသည္ကို ေတြ႕ရွိရတယ္လုိ႔ အစိုးရ သတင္းစာ၊ ျမန္မာ့အ လင္းမွာ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔တုန္းက ေၾကျငာထားတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒီေဆးပါတဲ့ ပစၥည္းေတြကို စားသံုးသူတိုင္း ယခုပင္လွ်င္ ေဆးရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးကို မခံစားရေပမဲ့ ေနာင္မွာ ေဆးရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြကို ခံစားရမယ္လုိ႔ေတာ့ ေခတ္ၿပိဳင္မွာဖတ္ရတယ္။ က်မကိုယ္တုိင္လဲ ေဆးနဲ႔ ပက္သက္ရင္ ဘာမွမသိေတာ့ သူ႔ေရာဂါဘာေတြျဖစ္နုိင္လဲ၊ ဘာေရာဂါေတြ ျဖစ္တတ္လဲစသည္တုိ႔ေပါ့ အဲဒါေတြကို မသိဘူး။ ၾကားဖူးတာ က အရင္တုန္းက လက္ဖက္ရည္တုိ႔ လက္ဖက္တုိ႔ စားရင္ ကင္ဆာေရာဂါ၊ ေသြးတုုိးတုိ႔ ကာကြယ္တယ္လုိ႔ေတာ့ အဖုိးက ခဏခဏ ေျပာဖူးတယ္။
က်မ အေတြ႕အႀကံဳ ေျပာရရင္ေတာ့ က်မ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ၂၀၀၅၊ ၂၀၀၆ တုန္းက အေမ့ကို ရြာမွာ လက္ဖက္ခူးတာတို႔၊ လက္ဖက္စို လုပ္တာတို႕ ခဏေတာ့ ၀င္လုပ္ခဲ့တယ္။ နမ့္ဆန္ဘက္က လက္ဖက္လုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့ ပေလာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တေပါင္း လ၀င္ၿပီးရင္ လက္ဖက္ရြက္ညြန္႔ေတြကို စခူးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကို ေရႊဖီဦးလို႔ေခၚတယ္ မိုးမက်ခင္ အခ်ိန္ ကာလအထိေပါ့။ ဒီအေတာအတြင္းမွာ လက္ဖက္ေတြကို အေျခာက္ေတြ လုပ္ၾကတယ္။ မိုးလြတ္ဆိုေတာ့ လူတုိင္းက ႀကိဳက္ၾကတယ္။ အရသာကလဲ တစ္ျခားရာသီေတြရဲ႕လက္ဖက္ထက္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္္။ တန္ခူး ကူးၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ အခ်ိဳေျခာက္ စက္ရုံေတြလဲ ဖြင့္ၿပီ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ စက္ရုံမွာသြင္းၾကတယ္။ ရြက္စိမ္းေစ်းဆုိရင္ က်မ ၀င္လုပ္တဲ့ႏွစ္ဆုိရင္ ၅၀၀ အထက္ေတာ့ ရွိတယ္။ မိုးက်လာေလ ရြက္စိမ္း ေစ်းက နိ္မ့္လာေလေလဘဲ။ အဆံုးထိ ၂၀၀ ေအာက္ေရာက္သြားတယ္။
မိုးက်ရင္ေတာ့ လက္ဖက္ေတြကို စက္ရုံသြင္းတာ နည္းသြားတယ္။ မိုးတြင္းဆုိေတာ့ လက္ဖက္က ေရေတြပါရင္ ေစ်းေလွ်ာ့ ခံရေသး တယ္။ အျမတ္ေတြလဲ သိပ္မရေတာ့ အစိုေတြ လုပ္တာမ်ားတယ္။ အစိုလုပ္ရင္ ဘယ္လုိဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၁ ပိႆာကို ၇၀၀၊ ၈၀၀ ေစ်း ေလာက္ရတယ္။
ေတာင္ေပၚဆုိရင္ မိုးရာသီဆုိရင္ မိုးေတြက အရမ္းစဲတယ္ မိုးရြာရင္ အနည္းဆံုး တစ္ပတ္။ ရႊ႕ံေတြ၊ ႏြံေတြ၊ မုိးေရေတြထဲမွာ ပင္ပင္ပန္း ပန္းနဲ႔ လက္ဖက္ေတြကို ခူးရတယ္။ ညျပန္လာရင္လဲ မိုးအရမ္းခ်ဳပ္တယ္။ ညျပန္ေရာက္လုိ႔ရွိရင္ လက္ဖက္ေပါင္းဖုိ႔အတြက္ မီးေမြးရတယ္၊ ေရခပ္၊ ထင္းခြဲရေသးတယ္။ မီးေမြးတာ၊ ထင္းခြဲတာက သူ႔အတြက္ သီးသန္႔အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အိမ္သားေတြ လက္ဖက္ ၿခံမသြားတဲ့ လူေတြ ရွိေနတယ္ဆုိရင္ အဲဒီအိမ္ေတာ့ အဆင္ေျပတယ္။ က်မတုိ႔အိမ္မွာဆုိရင္ က်မရယ္၊ အေမရယ္၊ ႀကီးႀကီးရယ္၊ မိန္းမ သားေတြ ၃ ေယာက္၊ လက္ဖက္စိုလုပ္တာ အရမ္းကို ခက္ခဲတယ္။ အေပၚအိမ္၊ ေအာက္အိမ္က ေဆြမ်ိဳးေတြကို လုိက္ၿပီး အကူအညီ ေတာင္းရတယ္။ ညျပန္ေရာက္ၿပီဆုိရင္ လက္ဖက္ေတြကို လက္နဲ႔လိမ့္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စက္ေတြ ေထာင္နုိင္ေတာ့၊ စက္ေတြနဲ႔ လိမ့္တာ သိပ္ေတာ့ မပင္ပန္းဘူး။ ခဏတစ္ျဖဳတ္ လုပ္တဲ့ လူေတြအတြက္က်ေတာ့ မေထာင္နုိင္ဘူး။ လက္ဖက္စိုမွ မလုပ္ရင္လဲ လက္ဖက္ထဲက ရတဲ့ေငြနဲ႔ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ ကုန္လိုက္တဲ့ ေငြနဲ႔ ညီမွ်မွႈ ျဖစ္မေနဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လက္ဖက္စိုကို လုပ္ၾကတယ္။ လက္ဖက္ေတြကို လိမ့္ၿပီးရင္ အိပ္ထဲ ထည့္ေပးမဲ့ ေယာက်ၤားေလးေတြလဲ လုိအပ္ေသးတယ္။ မိန္းကေလးေတြက်ေတာ့ သိပ္ၿပီးေတာ့ အားမကိုးရဘူးေပါ့။ ရွင္းရွင္းေျပာ ရရင္ အားမသန္ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ လက္ဖက္စိုထဲက ေရေတြ စိမ့္သြားေအာင္လဲ ေက်ာက္တံုး အႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ဖိထားရေသးတယ္။ ဒါမွ လက္ဖက္က အထားခံမွာ။ တကယ္ဆိုရင္ ဘာဆုိးေဆးမွ မသံုးဘူး။ ေတာကေန ျပန္လာ၊ လက္ဖက္ေပါင္း၊ ေပါင္းၿပီးရင္ လိမ့္ၿပီး အိပ္ထဲ ဒီတုိင္းဘဲ ထည့္ထားၾကတယ္။ မႏၱေလးတုိ႔၊ ေက်ာက္မဲတို႔ ဆင္းမွ လက္ဖက္ကို သယ္သြားၾကတာ ဒီအတိုင္းပါဘဲ။
ပြဲရုံေတြကိုေရာက္မွ ပြဲစားေတြနဲ႔ လက္ဖက္ေစ်းေတြ ညွိၾကတယ္။ လက္ဖက္ကို အရြယ္အ စားေတြကို ခြဲၾကတယ္၊ နုရင္ နုသလို၊ ရင့္ရင္လဲ ရင့္သလို ေစ်းေတြ ေပးၾကတယ္။ ေနာက္ ပိုင္းဆုိရင္ ပြဲစားေတြက လူေတြဌားၿပီးေတာ့ လက္ဖက္ကို သန္႔ေအာင္၊ လွေအာင္ ျပန္လုပ္ ၾကတယ္။ ဒါကေတာ့ သူတုိ႔အပိုင္းေတြေပါ့။ သူတို႔အပိုင္းဆုိေပမဲ့ ပြဲစားေတြဆိုရင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က တရုတ္ေတြ၊ ျမန္မာေတြ၊ ပေလာင္ေတြ စသျဖင့္ေပါ့။ သူတို႔ဆီ လက္ဖက္ေတြ သြားေရာင္းရင္ ေအာက္ႀကိဳ႕ေနရတယ္။
က်မတုိ႔ သူတို႔ဆီေရာက္ရင္ သူတို႔ေပးတဲ့ေစ်းအတုိင္း ကိုယ္ကလက္ခံေနရတယ္၊ ကိုယ္ေရာင္းတဲ့ပစၥည္းေတာင္ ကိုယ္ကိုတုိင္ ေစ်းေပးလုိ႔ မရဘူး။ သူတုိ႔ၾကိဳက္တဲ့ ေစ်းပါဘဲ။ အလုပ္တစ္ခုကို သူတုိ႔မပိုင္ရင္ လုပ္ဘူးဆုိတဲ့ ပံုစံပါဘဲ။ လက္ဖက္ေတြ သူတို႔လက္ထဲ ေရာက္ၿပီဆုိရင္ သူတို႔ႀကိဳက္သေလာက္ ျခယ္လွယ္ေတာ့တာဘဲ။ ေဆးသံုးတာက အစ၊ လက္ဖက္ဆုိတဲ့ အမ်ိဳးက အ၀ါေရာင္ေဆးေတြကို ဆိုးေပးရင္ ၾကည့္လုိ႔ အရမ္းလွသြားၿပီ၊ အညြန္႔ကေလးေတြဆုိရင္ ပိုဆုိးတယ္ သြယ္သြယ္ေလးေတြ စားသံုးသူတုိင္ ၀ယ္ခ်င္စရာ ျဖစ္ေအာင္ကို စြဲ ေဆာင္မွႈ ေကာင္းတယ္။ လက္ဖက္ကို ဘာေဆးမွ မထည့္ဘဲ ဒီအတုိင္း ထားရင္ေတာ့ ၾကာေလ ေကာင္းေလဘဲ ဒါေပမဲ့ ပိုလွေအာင္ လုပ္ေတာ့ ေဆးေတြ ဆိုးၾကတယ္။ ေတြ႕ဖူးျမင္ဖူးတာကေတာ့ သူတုိ႔ စားေသာက္ကုန္ကို ဆိုးတဲ့ေဆးေတြကိုဘဲ သံုးတာေတြ႕ရတယ္။ ေဆးဆုိးလုိက္ေတာ့ ေလသလပ္သြားၿပီး အထား သိပ္မခံေတာ့ဘူး။ ပြဲစားေတြက အေရာင္းသြက္ေအာင္လုိ႔၊ ပိုေကာင္းတဲ့ ေဆးေတြကို သံုးၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ခ်ည္ဆိုးေဆးေတြ သံုးလာၾကရင္လဲ သံုးလာၾကလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ထင္တယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာလဲ မသိဘူး။ ခ်ည္ဆိုးေဆးေတြဆိုရင္ အရမ္းစြဲတယ္။ လက္ဖက္ကို ဆိုးရင္ တစ္ျခားအေရာင္ေတြထက္ ပိုၿပီးေတာ့လွတယ္။
ပြဲစားေတြေတာ့ သူတို႔ အက်ိဳးအျမတ္ေတြအတြက္သာ သူတုိ႔ ၾကည့္ၾကတယ္။ လက္ဖက္ခူးသမားေတြ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႔ မိုးရြာမေရွာင္၊ ေနပူမေရွာင္ လက္ဖက္တစ္ညြန္႔ရဖို႔ ေတာထဲ ေတာင္ထဲ သြားေနရတာ။ လက္ဖက္တစ္ညြန္႔က တန္ဖိုး မရွိေပမဲ့ ေျခေထာက္ေပါက္ၿပီး အိမ္ကို မေရာက္လာဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပြဲစားေတြက တန္ဖိုး မထားေပးၾကဘူး။ သူတို႔ဆီ လက္ဖက္ေတြ ေရာက္သြားရင္လဲ မုိးထဲ ေလထဲမွာ ပစ္ထား၊ လက္ဖက္ေစ်းေတြ ညွိေပးဖို႔ကို အခ်ိန္ေတြဆြဲ သူတို႔မွာမ်ား မႏၱေလးကို သြားတာ စားစရိတ္ေတြ၊ တည္းခေတြအတြက္ ကုန္ရ ေသးတယ္။
က်မတုိ႔ ပေလာင္ျပည္သူေတြ ရိုးရိုးသားသားနဲ႔ ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနၾကတယ္။ ၾကားကေန ေခါင္းပံုျဖတ္ အျမတ္ ထုတ္တဲ့ လူေတြက အခုကိစၥနဲ႔ ပက္သက္ရင္ က်မတုိ႔ကို ဒုကၡေရာက္ေအာင္ လုပ္တာနဲ႔ အတူတူပါဘဲ။ လက္ဖက္ထြက္တဲ့ ပင္ရင္းကေန ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ က်မတို႔ျပည္သူေတြဟာ ရိုးရိုးသာမန္သာလုပ္ကိုင္ ေနၾကတာကို ျမင္ေတြ႕ရပါမည္။ သူတစ္ပါး ထိခိုက္ေအာင္၊ နာက်ဥ္ ေၾကကြဲေအာင္ စိတ္နဲ႔ေတာင္ မျပစ္မွားဘူးလို႔ က်မ ယံုၾကည္တယ္။ က်မတုိ႔ ပေလာင္ေတြ ရိုးသားတာကို တစ္နည္းနဲ ၀င္တိုက္တာဘဲလုိ႔ က်မ ျမင္မိတယ္။ အကယ္၍ အခုကိစၥ ထပ္ပြားေနမယ္ဆုိရင္ က်မတုိ႔ ဒီႏွစ္ လက္ဖက္ေစ်းကြက္ ေကာင္းမည္ မဟုတ္။ နအဖ အစိုးရေတြ တက္လာ ကတည့္က က်မတုိ႔ လက္ဖက္ေစ်းေတြ မေကာင္းဘူး၊ အရင္တုန္းကဆုိရင္ ေရႊဖီမွာလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြဟာ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး စားေလာက္ ေသာက္ေလာက္တယ္။ အခု တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး လုပ္ေနတာေတာင္မွ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အနုိင္နိုင္ ျဖစ္ ေနရတယ္။ အေျခေနေတြ ဆိုးသထက္ကို ပိုဆိုးလာတယ္။
ဒီကိစၥသည္ ေပါ႔ပ်က္ပ်က္ ကိစၥမဟုတ္သည့္ အျပင္၊ ပေလာင္လူထုတစ္ရပ္လံုး အားကိုးအားထားသည့္ အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္းျဖစ္ တယ္္။ လက္ဖက္ကို စားသံုးေနသည့္ ျပည္သူမ်ားလဲ ပေလာင္ျပည္သူလူထုကို ကူညီသည့္အေနျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာစံုစမ္းဖို႔ အႀကံဥာဏ္ေပးလိုပါတယ္။ သတင္းႏွင့္ မီဒီယာမ်ားကိုလဲ ပေလာင္ျပည္သူလူထုရဲ႕ စီးပြားေရးကို မည္သူအႀကီးအကဲ၏ ေစ်းခ်ဳပ္ကိုင္မႈ မရွိဘဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးဖုိ႔ ႏွိုးေဆာ္ရန္ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္္။
ကြံန္ရံက္မာ
Sunday, March 22, 2009
'၃ ထပ္ကြမ္းသစၥာေဖာက္မ်ားသို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ'
(၂) ဗကပ ရဲ႕ အတိတ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ 'ေဘးမဲ့' ေပးထားတာ ၾကာပါၿပီ။ ပါတီျပင္ပ ေရာက္ၿပီး သစၥာေဖာက္သြားသူေတြနဲ႔ အဖက္လုပ္ၿပီး 'လမ္းစဥ္္ကိစၥ' ျငင္းခံုေဆြးေႏြးေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မ်က္ေမွာက္ ကာလမွာ ပါတီရပ္တည္မႈရွိသူ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔မဆို ေဆြးေႏြးမွာပါ။ ပါတီတြင္းဒီမိုကေရစီ လုပ္နည္းအရ လုပ္မွာပါ။ သစၥာေဖာက္နဲ႔ေတာ့ မေဆြးေႏြးပါဘူး၊
ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ ပညာတတ္ျဖစ္လို႔ ပညာရွင္ဆန္ဆန္ 'ျဖစ္တည္မႈ အက်ပ္အတည္း' ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ႔ NLD ကို ေျခာက္ေနတယ္၊ ဒီနည္းကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ '၅၀' က 'ဗကပ' ကို ေျခာက္ခဲ့တဲ့ နည္းပါ။
'ျဖစ္တည္မႈ အက်ပ္အတည္း' ဆိုက္တာက 'ဗကပ' မဟုတ္ဘူး၊ ဖဆပလ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ မဆလ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သမိုင္းက သက္ေသျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အခုလည္း ျဖစ္တည္မႈ အက်ပ္အတည္း NLD ဆိုက္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ 'နအဖ' ဆိုက္ေနတာပဲ။ 'န၀တ' 'နအဖ' ဟာ အခုအထိ 'ျဖစ္တည္မႈ အက်ပ္အတည္း' ဆိုက္ေနဆဲပဲ။ ျပည္သူက ဆန္႔က်င္လိုက္၊ ကုလသမဂၢက လာေျပာလိုက္၊ အာဆီယံက ေဘးတီးေပးလိုက္၊ တ႐ုတ္က ေဖ်ာင္းဖ်နားခ်လိုက္နဲ႔ အလုပ္ခံေနရတာဟာ ရပ္တည္ခြင့္ အက်ပ္အတည္း ဆိုက္ေနတာပဲ မဟုတ္ပါလား။
(၄) သစၥာေဖာက္ေတြနဲ႔ ဖက္ၿပိဳင္ၿပီး ျငင္းခံုတာ မလုပ္တဲ့ ေနာက္အေၾကာင္းတခုက သူတို႔ေရးသမွ်ဟာ စစ္အုပ္စု အာဏာပိုင္ရဲ႕ [ဟိုတုန္းက ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္တင္ဦး (မ်က္မွန္)၊ အခု ဗိုလ္ရဲျမင့္ (စရဖ)] အလံစိမ္း႐ိုက္မႈနဲ႔ လႈပ္ရွားရတာပဲဆိုတာကို သိေနလို႔ပါ။ စစ္ေၾကာေရးေထာင္ေျခာက္ထဲ မ၀င္ခ်င္လို႔ပါ။
(၅) သမိုင္းအျဖစ္မွန္ကို ႐ိုး႐ိုးသားသား သိခ်င္ေလ့လာခ်င္တဲ့ ရဲေဘာ္မ်ား၊ မိတ္ေဆြမ်ားကိုေတာ့ တတ္ႏိုင္သမွ် ရွင္းျပပါ့မယ္။ ဒါကေတာ့ လွ်ိဳ႔၀ွက္ထားပါ၊ ဒါကိုေတာ့ ကိုးကားႏိုင္တယ္စသျဖင့္ ရွင္းျပပါမယ္။ ဗကပ (ဗဟို) က သမိုင္းမွတ္တမ္းတင္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူထုနဲ႔အတူ သမိုင္းဖန္တီးဖို႔ ႀကိဳးစားေနဆဲျဖစ္လို႔ ဒီလုပ္နည္း လုပ္ရတာပါ။
၁၇ - ၃ - ၂၀၀၉
Wednesday, March 18, 2009
ဗိုလ္သိန္းစိန္ရဲ႕အင္ဒိုနီးရွွားခရီးနဲ႔စဥ္းစားစရာမ်ား
အခ်ိန္အခါ၊ အျဖစ္အပ်က္ တိုက္ဆိုင္မႈေတြကိုေရာဆက္စပ္စဥ္းစားမိပါသလား။
စဥ္းစားစရာေတြမ်ားပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာလည္းေကာင္းပါတယ္။
အခုသြားတာဟာ အေမရိကန္သမတအိုဘားမားက အင္ဒိုနီးရွာားသမတ ဆူဆလိုဘမ္ဘမ္း ယူရိုယူႏိုနဲ႔ ဗမာျပည္ ကိစၥကို တယ္လီဖံုးနဲ႔ ေျပာၾကၿပီးခ်ိန္မွာ ဗိုလ္သိန္းစိန္က ေကာက္ကာငင္ ကာ သြားလိုက္တာျဖစ္ေနလို႔ စဥ္းစားစ ရာေကာင္းလွတယ္လို႔ ေျပာရတာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့စဥ္းစားၾကည့္ပါမယ္။
ဝါရွင္တန္ဟာ အေရွေေတာင္အာရွွ၊ အထူးသျဖင့္ေအစီယံႏိုင္ငံေတြရဲ႔ကိစၥမ်ား ေဆာင္ရြြက္ရာမွာ ဂ်ကာတာကို စခန္းေထာက္တခုလို ေရြြး ခ်ယ္ခဲ့တာကို ေတာ္ေတာ္ေစာေစာကတည္းကပဲ သတိထားမိပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ႏိုင္ငံ အၾကားနီးကပ္စြာ ဆက္သြယ္မႈေတြဟာ ဆူဟာတို လက္ထက္ကတည္းက တည္ေဆာက္ခဲ့တာမဟုတ္လား။ ၂ဝဝ၇ခုႏွစ္ဆီတုန္းကလည္း အဲဒီတုန္းက သမတျဖစ္ေနတဲ့ ေဂ်ာ့ခ်္ဒဗလ်ဴ ဘုရွ္ဟာ ဗမာျပည္ကိစၥမွာ တရုုတ္နဲ႔ အိႏၵိယတို႔ ပါဝင္ေစလိုေၾကာင္း ဂ်ကာတာကတဆင့္ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ၿပီးခဲ့တဲ့ေဖေဖာ္ဝါရီလ အလယ္ေလာက္တုန္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ရဲ႔ ပထမဆံုး အာရွတိုက္ခရီးစဥ္မွာလည္း သူကဂ်ကာတာ ကိုေရာက္တုန္းမွာ ဗမာျပည္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဝါရွွင္တန္အေနနဲ႔ သူတို႔လက္ရွိက်င့္သံုးေနတဲ့ ဗမာျပည္အေပၚပိတ္ဆို႔ေရးေပၚလစီေတြကို ျပန္သံုးသပ္မယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ထဲမွာပဲ သူက က်မတုိ႔ ဟာ ဂ်ကာတာနဲ႔နီးကပ္စြာ ဆက္စပ္လုပ္ကိုင္သြားမယ္၊ ဗမာ ျပည္ဆိုင္ရာကိစၥေတြကို တိုင္ပင္ညိွႏိႈင္းသြားမယ္လို႔ ေျပာခဲ့တာေတြကိုလည္း ျပန္ဆက္စပ္ေတြးၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ဒါေတြကေဖာ္ျပေနတာဟာ ဂ်ကာတာက ထြက္လာတဲ့ ဗမာျပည္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စကားေတြဟာ ဝါရွင္တန္ရဲ႕အသံေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာ ပါပဲ။ မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔ ေန႔စြဲနဲ႔ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အိမ္ျဖဴေတာ္ရဲ႔ထုတ္ျပန္ခ်က္ ထဲမွာ သမတအိုဘားမားနဲ႔ သမတယူရိုယူႏိုတို႔ တယ္လီဖံုး ေျပာၾကရာမွာ ဗမာျပည္ကိစၥလည္း ပါဝင္ တယ္လို႔ အတိအလင္း ဆိုထားတယ္မဟုတ္ပါလား။
ဝါရွွင္တန္အေနနဲ႔ ဗမာျပည္ကစစ္အုပ္စုကိုခ်ဥ္းကပ္ဖို႔အတြက္ ဂ်ကာတာကိုေရြးခ်ယ္တာလည္း အင္မတန္မွ သဘာဝက်ပါတယ္။ တကယ္ က ဗမာျပည္ကစစ္အုပ္စုရဲ႔ဘိုးေအႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ တို႔အဖို႔ အင္ဒိုနီးရွားဟာ ေရွ႕ေဆာင္းလမ္းျပျဖစ္ေနခဲ့ တာပါ။ စစ္ဗိုလ္တမတ္သားစနစ္အပါအဝင္ သူတို႔တေတြ အင္ဒိုနီးရွားကိုအတုခိုးခဲ့ၾကတာေတြဟာ လက္ခ်ိဳး ေရလို႔မကုန္ပါဘူး။ အဲဒီႏိုင္ငံ မွာက အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ အရပ္ ဝတ္နဲ႔အာဏာရတာေတြရွိေနတယ္ မဟုတ္ပါလား။
ဒီေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တာက ဗိုလ္သိန္းစိန္ဟာ သူတို႔စစ္အစိုးရရဲ႕ ၂ဝ၁ဝ ေရြြးေကာက္ပြဲအစီ အစဥ္ကိုသြားရွင္းျပတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ လည္း အင္ဒိုသမတယူရိုယူႏိုက္ိုရွင္းျပတယ္ ဆိုတာထက္ သူကတဆင့္အိမ္ျဖဴေတာ္ကိုရွင္းျပတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ယူရိုယူႏိုက လည္း သူတို႔ရဲ႔သေဘာထား(အမွန္က အိမ္ျဖဴေတာ္ရဲ႔သေဘာထား)ကို ဗိုလ္သန္းစိန္သိေအာင္ ရွွင္းျပပါလိမ့္မယ္။ တပါတည္းမွာ ကြၽဲကူး ေရပါ သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ ေရြြးေကာက္ပြဲအေတြ႔အႀကဳံေတြကိုလည္း ဆက္စပ္ေျပာျပမွာေသခ်ာပါတယ္။ သူတို႔ ႏိုင္ငံမွာ အာဏာရွင္ဆူဟာတို ကိုျဖဳတ္ခ်ၿပီးတဲ့ေနာက္ က်င္းပတဲ့ပထမဆံုးေရြးေကာက္ပြဲမွာ အင္ဒိုနီးရွွားႏိုင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးဖခင္လို႔ ေျပာရမလိုျဖစ္တဲ့ ဆူကာႏိုရဲ႕သမီးမီဂါဝတီကို ဝင္အေရြးခံခြင့္ျပဳခဲ့တာကိုလည္း သူတို႔က ေထာက္ျပေကာင္း ေထာက္ျပပါလိမ့္မယ္။ ဗိုလ္သန္းစိန္ကေတာ့ နအဖအေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုမလႊတ္ႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းကို ထံုးစံအတိုင္း ႀကံဖန္အေၾကာင္းျပၿပီး ရွင္းျပမွာေသခ်ာပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာ အေမရိကန္ကသာပိတ္ဆို႔မႈေတြကို ဖ်က္သိမ္းရင္ သူတို႔ဖက္ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကို လႊတ္ေပးဖို႔အသင့္ပဲဆိုတာမ်ိဳးလည္း သူတို႔ေျပာေနက်အတိုင္းေျပာႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား ဗိုလ္သန္းစိန္ အင္ဒိုနီရွွားကျပန္လာ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ၂ဝ၁ဝေရြြးေကာက္ပြဲဥပေဒ ေပၚထြက္လာရင္ တိုက္ဆိုင္မႈလို႔ မေျပာသင့္ပါဘူး။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ဝါရွွင္တန္ဟာ သူတို႔ေျပာေနတဲ့ဉာဏ္သံုးတဲ့အင္အား (smart power) ကို ဗမာျပည္ဆိုင္ရာ သံခင္း တမာန္ခင္းမွာခ်သံုးတာပါပဲ။ မၾကာမီမွာ ဗမာျပည္မွာ ရွိေနတဲ့ အင္ဒိုနီးရွားသံရံုံုးက အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကိုေတြ႔ဆံုတာ၊ ဒါမွ မဟုတ္ ဝါရွွင္တန္မွာ နအဖရဲ႕သံရံုးးကိုအဆက္အသြယ္ျပဳတာေတြ ေတြ႔ခ်င္ေတြ႔လာရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါက အာဏာရထားသူေတြခ်င္း လုပ္ၾကတာပါ။ အတိုက္အခံ အင္အားစုေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ သမတ အိုဘားမားရဲ႔ အေျပာင္းအလဲဆိုတာကို ေမွ်ာ္ကိုး လုပ္ကိုင္ေနၾကလို႔မျဖစ္တာ ေသ ခ်ာပါတယ္။ အိမ္ျဖဴေတာ္ကအေျပာင္းအလဲလုပ္မွာကို တကယ္ေမွ်ာ္ကိုးေနသူဟာ နအဖစစ္အစိုးရပဲျဖစ္ပါတယ္။
နအဖတကယ္တမ္းစာပြဲဝိုင္းမွာ စကားေျပာခ်င္တာဟာ အိမ္ျဖဴေတာ္ကပုဂၢိဳလ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းကလူေတြကိုေတာ့ သူတို႔က စာရင္းထဲမထည့္ပါဘူး။ သူတို႔အေနနဲ႔ ဝါရွွင္တန္နဲဲ႔သာေျပလည္ရင္ ဘာမဆိုလုပ္လို႔ရၿပီ၊ လက္ခေမာင္းခတ္လို႔ရၿပီလို႔ တြက္္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝ၁ဝေရြြးေကာက္ပြဲဟာ ဗမာျပည္ရဲ႔ ၂၁ရာစုႏိုင္ငံေရးမွာအေရးပါတဲ့ အေကြ႔အခ်ိဳးတခုျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဒီလိုအခ်က္ေတြေၾကာင့္ ေျပာေနတာျဖစ္ပါတယ္။ နအဖအေနနဲ႔ သူ႔အခက္အခဲေတြအားလံုး၊ သူ႔အတြက္အဆီးအတားေတြအားလံုးကို ေျဖရွင္းရေတာ့မွာပါ။ ဒီအထဲမွာ ႏိုင္ငံတကာနယ္ပယ္နဲ႔ သံတမာန္ေရးရာလည္း ပါဝင္ပါတယ္။
အထက္မွာေျပာခဲ့တာေတြဟာ မွန္းၾကည့္တာေတြပါ။ ၾကက္ဥအေရာင္၊ တိမ္ေတာင္ သဖြယ္ မင္းေရးက်ယ္ေလေတာ့ ဒီလိုမွ ႀကိဳမတြက္ ၾကရင္ ကိုယ္ကလက္ဦးမႈမဲ့ေနမွာ စိုးရပါတယ္။
ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း
Tuesday, March 17, 2009
အာဇာနည္ေတြေနတဲ့တိုင္းျပည္
(တစ္)
Sunday, March 15, 2009
ျပည္ၿမိဳ႕က ႏွင္းဆီနီ(သို႔မဟုတ္) ရဲေဘာ္၀င္းေက်ာ္
-ရဲေဘာ္၀င္းေက်ာ္ ေရ…..
(ကိုဒြန္း ေရ…..)
ေႏြေရာက္ၿပီ
သာမီတိုက္ ကိုး႐ြာအစု
ေမာင္းထု“အမွ်”ေပးၾကေစ
ေမာင္းထု“သာဓု”ေခၚၾကေစ….။
-တေပါင္းေႏြ
ေခ်ာင္းေရမွာ လွဲေလွာင္းစိမ္လို႔
အဲဒီမွာ ဇိမ္က်ေနၿပီလား
ဒါမွမဟုတ္
ခရီး႐ွည္ခ်ီတက္ေနၿပီလား………ကိုဒြန္း။
-အိပ္မက္ထဲ“သကၤန္း၀တ္႐ံု”နဲ႔ ေတြ႔လိုက္ရလို႔
နိဗၺာန္ဘံုမွာလား
တရားအားထုတ္က်င့္ႀကံေနသလား
ဘယ္ဘ၀ ဘယ္ေနရာမွာပါလိမ့္….ကိုဒြန္းေရ
(က်ေနာ္) တကယ္ပဲ သတိတရနဲ႔
ရင္ထဲ……တမ္းတလြမ္းဆြတ္ေနတုန္းပ။
-ခင္းဗ်ား အ႐ိုးစု
ခင္းဗ်ား အေလာင္း
ခင္းဗ်ား ခႏၶာ
အေသအခ်ာျမဳပ္ႏွံခြင့္မရ
ေခ်ာင္းေရျပင္တ၀ိုက္ျပန္႔က်ဲ
အညၾတဆန္ဆန္က်ဆံုး
ယူက်ံဳးမရျဖစ္
က်ေနာ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရေသာ………ရဲေဘာ္ေရ……
ကိုဒြန္း ေရ။
-ခင္းဗ်ား တကယ္ပဲ“ ျဖတ္သန္း ”ခဲ့တာ
သက္ဆံုးတိုင္ ေခါင္းေျမခ်တဲ့အထိေပါ့
ထာ၀ရတြင္ရစ္ေနမွာပါ ကိုဒြန္း…………။
-လူထုၾကားမွာပဲ
နာယူသင္ၾကားေနထုိုင္ရင္း
စည္း႐ံုးရင္း
သီခ်င္းေလးတၿငီးၿငီးနဲ႔
ခပ္ေအးေအးပဲေနတတ္တဲ့
ေသနတ္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးတပ္သားႀကီးအျဖစ္နဲ႔
ၿပံဳးရႊင္ေပ်ာ္ပိုက္လို႔
“တိုက္ပြဲ”ေတြကလည္း အလီလီေပါ့…။
-ေႏြေနပူၿပီ…. ကိုဒြန္း
ဧရာ၀တီ ျမစ္ျပင္လည္း
သဲေသာင္ကို၀တ္ဆင္လို႔ငိုက္မ်ဥ္းေနရဲ႕
ဟိုတုံုးကလိုမဟုတ္ေတာ့ၿပီ
(အခုေတာ့)… ျပည္မွာ ေႏြေပ့ါ………………
ညေနဘက္ ျမစ္ထဲ ေရသြားကူးေသးသလား
ေမခလာ မွာထိုင္ျဖစ္သလား
ညေဈးတန္းမွာ႐ွိေနမလား
ဆံုဆည္းရာမွာ ထိုင္ေနသလား
တလမ္းေမာင္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနသလား
ကိုၾကည္စန္းနဲ႔ ေတြ႔ျဖစ္သလား
ကိုဆန္းလင္းေအာင္နဲ႔ေရာ စကားေျပာျဖစ္သလား
ဘုရား ဘက္ကိုေရာ ေရာက္ေသးလား
ေကာလိပ္ ဘက္မွာ ေငးေမာေနသလား
“ျဂိဳလ္တု”မွာပဲ ထု႐ိုက္ေနၿမဲလား
သိုင္း၀တၳဳေတြေျပာင္းျပီး
ႏိုင္ငံေရးစာအုပ္ေတြနဲ႔လံုးေထြးေနၿပီလား
ျမင္းစီးေနတဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ကို အေလးျပဳေနသလား….။
-ခ်စ္သူအပ်ိဳမရဲ႕ လက္ကေလးကိုေတာင္
ခ်စ္သူ အပ်ိဳမရဲ႕ ပါးေလးကိုေတာင္
ခ်စ္သူအပ်ိဳမရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေလးကိုေတာင္
ခ်စ္သူအပ်ိဳမရဲ႕ ဆံႏြယ္စေလးကိုေတာင္
မကိုင္တြယ္ခဲ့
မေမႊးၾကဴခဲ့
မေပြ႔ဖက္ခဲ့
မထိတို႔ခဲ့ရေသာ…..ကိုလူပ်ိဳ…..ရဲေဘာ္ေရ။
-ႏုနယ္တက္ၾကြစ
ခင္ဗ်ား အသက္အ႐ြယ္မွာ
အေသြးအသားရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္အားလံုး
ဆံုး႐ႈံးစြန္႔လႊတ္ခဲ့ ခ်ဴပ္ထိန္းခဲ့
“တိမ္းယစ္”ေစတဲ့ျမင္မႈ ၾကားမႈ
ထိေတြ႔မႈေတြအားလံုးမ်က္ႏွာလႊဲ
တကယ္ပဲ ေနထိုင္တတ္လိုက္ပံုက
သိကၡာေတာ္ရ“သံဃာတပါးလို”ပ
က်ေနာ္ေလးစားရေသာ
ျပည္ၿမိဳ႕က ႏွင္းဆီနီေရ…..
ေအာက္က်င္းေျမျပန္႔က
အမႊာညီအမေလးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ငိုလို႔ေပါ့
က်ြဲက်ရြာဘက္
သူတို႔ ….တက္မလာေတာ့ဘူးတဲ့…။
-မတ္လဟာ ရာဇ၀င္တြင္တဲ့ “လ”ေပါ့
“လူ႔အခြင့္အေရးေန႔”မွာမွ
“ကိုဖုန္းေမာ္”က်ဆံုးတဲ့ေန႔မွာမွ
သမိုင္းစာမ်က္ႏွာပိုလို႔ေတာက္ေျပာင္ေအာင္
ဂုဏ္ေဆာင္လို႔“က်ဆံုး”ျပခဲ့သလား
မတ္လ(၁၃)ဟာ
ထာ၀ရ ထင္က်န္ေနမွာပါ… ကို၀င္းေက်ာ္ ေရ….။
ဗဆန္းေဇာ္
(မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ က်ဆံုးသြားေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္ ၀င္းေက်ာ္ အတြက္ ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ)
