-ပါး႐ိုးနား႐ိုးက်က်
အသားကျဖဴျဖဴ
လူျမင္ရင္ခ်စ္ခင္ေလးစားဖြယ္ရာ
သူေတာ္စင္တပါးလို
ကိုယ္က်င့္တရားကလည္းစံျပ
သူက
ကဗ်ာဆရာလည္းျဖစ္သလို
စစ္အာဏာ႐ွင္ေတြကိုဆန္႔က်င္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးသမားလည္းျဖစ္တယ္
အျမဲစြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံဖုိ႔အသင့္႐ွိေနသူလည္းျဖစ္တယ္… ။
-ကိုမင္းေအာင္
တိုက္ေမာင္း
ရဲထိန္
ဒီရဲ
ဗိုလ္တိုက္
ေကေကးဇံ
(က်ေနာ္တို႔က တခါတရံ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာ ဘဲခ်ီးလို႔ေခၚတယ္)
ဒိုက္ဦးျမိဳ႕နယ္ ႏွင္းသိေက်းရြာ ဇာတိဖြား
ေတာသား
ေမြးခ်င္းငါးဦးမွာ
အၾကီးဆံုးသားၾကီး ၾသရသ
ဘ၀က ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့ေပမယ့္
ဘြဲ႔ရေခတ္ပညာတတ္
ေက်ာင္းဆရာ ျဖစ္တယ္
သပိတ္ေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္တယ္
ေတာခိုေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္တယ္
တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္စိတ္႐ွိသူလည္းျဖစ္တယ္
သိပ္ျပီး သေဘာထားမွန္ကန္သလို
႐ိုးသားထက္ျမက္သူလည္းျဖစ္တယ္
သြက္သြက္လက္လက္နဲ႔တက္ၾကြမႉ႐ွိသလို
အသက္ေသသည္အထိတာ၀န္မ်ားေက်တယ္
ေသရဲတိုက္ရဲ အႏိုင္ယူရဲသူလည္းျဖစ္တယ္….။
-ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(၆၀၁)ရဲ႕ တပ္ခြဲမႉး
တပ္ရင္းမႉး
က်ေနာ္တို႔အားလံုးက ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္
က်ေနာ္တို႔အားလံုးက
ဖခင္တဦးလို
ေခါင္းေဆာင္တဦးလို ေလးစားယံုၾကည္တယ္
သူ႐ွိေနရင္“လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတယ္”လို႔ခံစားရတယ္…။
-“မခင္သီႏွင့္ ခ်ီတက္ျခင္း”
“ငုရင္ျပင္” ၊ “ပုရစ္ေတြ”
“ရဲရင့္ျခင္းေလွ” ၊ “ကုလားထိုင္စိုက္ပ်ိဳးေရး”…….စတဲ့ကဗ်ာမ်ားအပါအ၀င္
ကဗ်ာမ်ားစြာကိုေရးေနရင္း
စစ္ခင္းေနရင္း
က်ဆံုးတယ္ ……။
-သံလြင္ျမစ္ကမ္းေဘးမွာ
ရိကၡာျပတ္ ေရျပတ္
ဒုကၡေတြအထပ္ထပ္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတံုးက
အျပံဳးမပ်က္
ေသနတ္တလက္ကိုင္ရင္း
ရဲေဘာ္(၇၀)ခန္႔႐ွိတဲ့အင္အားကို တည္တည္ၾကည္ၾကည္နဲဲ႔ ဦးေဆာင္ျပတယ္
က်ေနာ္တို႔ မ်က္ရည္က်ရသည္အထိ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံတယ္
အငတ္ခံျပီး က်ေနာ္တို႔ကို ေက်ြးတယ္
ဖခင္က သားသမီးေတြကို ျပဳစုသလိုျပဳစုတယ္….။
-က်ေနာ္တို႔ ေအာက္ေျခရဲေဘာ္ေတြနဲ႔အတူခ်ီတက္တယ္
အတူတိုက္ပြဲ၀င္တယ္
အေျမွာ္အျမင္႐ွိတယ္
ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးတယ္
သြန္သင္ညႊန္ျပတတ္တယ္
စံျပျဖစ္ေအာင္ေနျပတယ္
က်ေနာ္တို႔ကသူ႔ကို ခ်စ္တယ္
သူ႔လိုလူမ်ိဳးမ်ားစြာ႐ွိရင္
စစ္က်ြန္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္တာၾကာေပါ့…။
-ကံၾကမၼာေၾကာင့္လား
ကံဇာတာေၾကာင့္လား
ေသမင္းတရားေၾကာင့္လား
ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ
သူက်ဆံုးသြားေတာ့
က်ေနာ္တို႔မွာ
မဟာတံတုိုင္းျပိဳလဲ
ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ခဲ့
က်ေနာ္တို႔ ရဲေဘာ္အားလံုးထိခိုက္ခဲ့
ေတာ္လွန္ေရးတခုလံုးထိခိုက္ခဲ့
ေခါင္းေဆာင္မႈထိခိုက္ခဲ့……။
-သစ္တပင္ေကာင္းက ငွက္တေသာင္းနားႏိုင္တဲ့
တေယာက္ေကာင္းက တေသာင္းဗိုလ္ေျခ ညက္ညက္ေၾကတဲ့
သူ႔လိုလူေတြနည္းခဲ့ရေတာ့
က်ေနာ္တို႔လည္းနည္းခဲ့ရတယ္…………..။
-၁၉၉၅ ခုႏွစ္
ဧျပီ(၂၆)ရက္မွာ သူက်ဆံုးတယ္
ေတာ္လွန္ေရးက်ဆံုးတယ္
ရဲေဘာ္ေတြက်ဆံုးတယ္
နယ္ေျမေတြက်ဆံုးတယ္
စခန္းေတြက်ဆံုးတယ္
အေတြးအေခၚေတြက်ဆံုးတယ္
အေျမွာ္အျမင္ေတြက်ဆံုးတယ္
သစၥာတရားေတြက်ဆံုးတယ္
ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြက်ဆံုးတယ္
ေနာက္ေတာ့…..
လူတြင္က်ယ္ေတြတိုးပြားလာတယ္
အေခ်ာင္သမားေတြ လက္ခေမာင္းခတ္လာတယ္
ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္တဲ့ က်ီးေတြႏိုးထလာတယ္
“အတု”ေတြနဲ႔ဆင္ယင္လာတယ္
“အတု”ေတြပဲ ေခတ္စားလာတယ္
“အတု”ေတြပဲ ဟန္ေဆာင္ဖြဲ႔ဆို လုပ္ကိုင္လာေတာ့တာပါပဲ…။
-အဲဒီေန႔က
ေတာ္လွန္ေရးလက္မႈိုင္ခ်တဲ့ ေန႔ေပါ့
ကိုမင္းေအာင္ေရ…..
မခင္သီႏွင့္အတူခီ်တက္ရင္း
ျမန္ျပည္အႏွံ ခရီးဆန္႔ေနေစေတာ့
သန္႔႐ွင္းတဲ့ ၀ိဥာဥ္ေတြကို မ်ွေ၀ေစေတာ့
႐ွင္ျပန္ထေျမာက္ေစေတာ့
ဘ၀မွာ
အတူလာဆံုေတြ႔ရခုိက္
အဲဒီအခုိက္အတန္႔ကာလေတြမွာ
ခင္ဗ်ားဟာ
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕
သင္ဆရာ၊ျမင္ဆရာ
ၾကားဆရာျဖစ္တယ္
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တယ္
“စံျပ”ျဖစ္တယ္
အစစ္ျဖစ္တယ္
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရဲေဘာ္ျဖစ္တယ္
ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးေနရတာကေတာ့
ကိုတိုက္ေမာင္းေရ……
ေျပာမျပႏိုင္ေအာင္ပဲေပါ့……..။
ဗဆန္းေဇာ္(၁၉၉၅-ခုႏွစ္၊ဧျပီလ(၂၆)ရက္တြင္ က်ဆံုးသြားေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္တိုက္ေမာင္းအတြက္ ဂုဏ္ျပဳ ကဗ်ာ)
Wednesday, November 11, 2009
ဒိုက္ဦးျမိဳ႕ ႏွင္းသိ ေက်းရြာက ႏွင္းဆီနီ(သို႔မဟုတ္) ရဲေဘာ္တိုက္ေမာင္း
Monday, November 9, 2009
က်ေနာ့္ဘ၀ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီခရီး
Saturday, November 7, 2009
ဝဲႀကီးေခ်ာင္းတံတား
မျမင္မေတြ ့ေသာ္လည္း
ရင္ထဲအစဥ္အၿမဲ
သူငယ္ခ်င္းရဲေဘာ္
အလွမ္းေဝးေသာ္လည္း
အလြမ္းေလးေတြပဲ
အေဖၚဖြဲ ့ ေနတတ္ၿပီ
လြမ္းစရာ နာစရာ
ႏွစ္ျဖာ ေပါင္းစည္း
နက္ျဖန္ခရီးအတြက္
အားသစ္ယူမည္
ေႏြေျပာင္းရင္ မိုး
မိုးေႏွာင္းရင္ ေဆာင္း
ေဆာင္းလည္း အလီလီ
သစ္ခဲ့ ကုန္လည္း
ယံုၾကည္ျခင္းက
ေက်ာခ်င္း အစဥ္ကပ္
ၾကယ္စင္ ေလးထပ္
ရင္သပ္ရႈေမာ
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္္ေက်ာ္
လြန္ေျမာက္ေသာအခါ
ၿမိဳ ့သစ္တိုက်ိဳ ရိမ္းဘိုးဘေရ ့ခ်္ ကို
ေရာက္္သြားျဖစ္ရင္
ယိုကိုဟားမား ေဘးဘေရ ့ခ်္ ေပၚမွာ
ျဖတ္သြားျဖစ္ရင္
ပယ္လယ္ၾကမ္းျပင္
ေဖာက္ဝင္ၿပီးမွ
ကမ္းေျခမေရာက္ခင္
အသက္ရွဴမ်ား ၾကပ္သြားေလသလား
ပင္လယ္တဝက္
အနက္ဆံုးကေန
ေဝဟင္ေပၚတက္
ထိုးထြက္ပ်ံသန္း
သြယ္တန္းဆက္ထား
အုမီဟိုးတာလုတံတား(ပင္လယ္ပိုးစုန္းၾကဴးတံတား)
ေရာက္သြားျဖစ္ရင္
ဒါမွမဟုတ္
ရထားခုတ္သံ
သဲ့သဲ့ၾကားရင္
ဒို ့ၿမိဳ ့ေလး အဝင္နဲ ့
ေပါင္းတည္ၿမိဳ ့ျပင္ၾကား
သမိုင္းဘီးရထား
ႀကိတ္ခံထားဆဲ
ဝဲႀကီးေခ်ာင္းတံတား
မင္း ေစာင့္မ်ားေနမလား
ကိုယ့္ရင္ မခ်ိတင္ကဲ ခုန္မိတယ္
စိတ္ခ် ရဲေဘာ္
ဆက္ဆက္ေစာင့္ေမွ်ာ္
ေမတၱာလက္နဲ ့ ေခၚသူေမာရင္
ဓားထက္ထက္ကို တေယာေပၚတင္
လူထုရင္အံု
ေတာ္လွန္ပန္းငံု
ဖူးပြင့္ထံုအံ့။ ။
လင္းလက္ဇာနည္
၁၄ ေအာက္တိုဘာ ၂ဝဝ၉
Wednesday, October 7, 2009
သူငယ္ခ်င္းသို႔…..ကဗ်ာ
-သတိရတယ္ေဟ့ေကာင္ေရ…..
အႏွစ္(၂၀)အတြင္း
မင္း…..ဘာမ်ားျဖစ္ေနပါလိမ္႔
ဇနီးမယား
သမီးသားေတြနဲ႔…မင္းအိမ္ေထာင္ေရးသာယာလွပေနမလား….။
စီးပြားေရး ေျပလည္ျပီး
ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေနမလား….
ဒါမွမဟုတ္
ေတာင္ယာခုတ္၊ထင္းခုတ္
လယ္လုပ္ျပီး လုပ္စားေနရျပီလား
ၾကံဳရာက်ပန္းလုပ္ရင္း ဆိုကၠားမ်ားနင္းစားေနရျပီလား
ဆင္းရဲသားဘ၀နဲ႔ ခ်ြတ္ျခံဳက်ေနျပီလား…
မင္းက…
ေဖၚလံဖား မလုပ္တတ္ေတာ့
“လုပ္စား”တာ မက်ြမ္းက်င္ေတာ့
သစၥာ႐ွိစြာနဲ႔ မေဖါက္ျပန္တတ္ေတာ့
မွန္မွန္ေနျပီး မဟုတ္မခံတတ္ေတာ့
လုပ္စားတတ္သူေတြၾကား
လူတြင္က်ယ္ေတြၾကား
ဖိႏွိပ္ေနသူေတြၾကား
အဖိႏွိပ္ခံသာမန္ျပည္သူေတြနဲ႔
ေ၀မွ်ခံစား
ျဖစ္သလိုေနထုိင္စားေသာက္ရင္း
မင္းရဲ႕ဘ၀ကို ထုဆစ္ေခ်ာမႊတ္ေနမလား
ငါသိခ်င္လုိက္တာ…ေဟ့ေကာင္ေရ….။
-တို႔တေတြမေတြ႔ရတာ
ကာလအတန္ၾကာေပါ့…
သတိရတယ္…ေဟ့ေကာင္ေရ…။
-မင္းဘယ္မ်ားေရာက္ေနပါလိမ္႔
ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္
မေဖါက္ျပန္ပါန႔ဲ
စစ္အုပ္စုကိုေတာ္လွန္စိတ္
မဆိတ္သုဥ္းပါနဲ႔
ေငြ႐ွာေနရသလို
အာဏာ႐ွင္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္လမ္းကိုလည္း႐ွာပါ
“ပန္းတိုင္”ကိုလည္း မ်က္ေခ်မျပတ္မိေစနဲ႔
(အေျခအေနအရ)
မင္းဘ၀ စုိေျပျပည့္စံုေနရင္လည္း
ငတ္ေနသူေတြကိုေထာက္ပံ့ကူညီပါ
နာေရးကူညီမႈအသင္းနဲ႔ သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆး႐ံုကိုလ်ဴတန္းပါ
ကိုယ္က်ိဴးစြန္႔သူေတြကိုစာနာကူညီပါ
သူတို႔လုပ္ငန္းေတြအတြက္
(မင္းတတ္ႏိုင္သမွ်)
၀ိုင္းရံေပးပါ
ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္တဲ့ က်ီးေတြကိုမွတ္သားပါ
အခြင့္ရရင္ ဆံုးမပါ သတင္းပို႔ပါ
အေခ်ာင္သမားေတြကို မ်က္ႏွာလႊဲပါ
႐ိုးသားစြာ တက္ၾကြသူေတြနဲ႔ပူးေပါင္းပါ
ငါ….ဒါေတြကိုေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္…ငါ့ေကာင္ေရ….။
-သတိရတယ္….ေဟ့ေကာင္ႀကီးေရ
အလုပ္ေတြ မ်ားေနတဲ့ၾကားကပဲ
ရင္ထဲ
တကယ္ပဲ သတိရ
တမ္းတေနမိပါရဲ႕…သူငယ္ခ်င္း ရဲေဘာ္ေရ…..။
-ေမ်ွာ္မွန္းတဲ့ကာလ
အဲဒီကာလကိုေရာက္ရင္ေတာ့….
တို႔ေတြျပန္ဆံုႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕
ေနျခည္ေတြသာ ေတာက္ပပါေစေတာ့
ကၽြဲဂ်ိဳ မႈတ္သံၾကားရင္..မင္း၀မ္းသာေပါ့…..။
Thursday, September 17, 2009
အညၾတသူရဲေကာင္းမ်ားအတြက္ ႐ြတ္ဆိုတဲ့ကဗ်ာ
-အဲဒီေန႔က
ေၾကကြဲ ႏြမ္းလွတဲ့စိတ္ တေမ့တေမာနဲ႔
ေတာအုပ္နဲ႔ ေတာင္တန္းေတြကို
မ်က္၀န္းထဲ ညိႈ႔ယူထည့္ထားရင္း
သစၥာနဲ႔ စီးဆင္းေနတဲ့ ဧရာ၀တီကို
ရင္ဘတ္ထဲမွာ တရြက္ျခင္းလွန္ေလွာေနလိုက္တာ
ငါတို႔ ၀ိဥာဥ္ထဲမွာ သူတို႔ရဲ႕ ႐ုပ္ပံုလႊာေတြ အထပ္ထပ္ေပါ့
ေမြးဖြားျခင္းနဲ႔ ေသဆံုးျခင္းၾကားမွာ
သစၥာတရားကို ဟုိဘက္ ကမၻာအထိ ယူေဆာင္သြားခဲ့ၾက
သူတို႔ စာမ်က္ႏွာကို ငါတို႔ဖတ္ျပရင္း
ကဗ်ာေတြကို မ်က္ရည္နဲ႔႐ြတ္ဆိုရတာ……….
နာနာက်င္က်င္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ငါတို႔ရင္ကို ၀ိဥာဥ္ပူးကပ္မႈ
အခု ငါတို႔ သီေၾကြးေနတာ သင္တို႔ရဲ႕ ၾကီးျမတ္ျခင္းမ်ား
အဲဒီ ဂုဏ္ျပဳ အခမ္းအနားမွာ ငါတို႔ မ်က္၀န္းေတြ
ညိဳ႕ညိဳ႕မႈိုင္းမႈိင္း
-ငါတို႔ သမိုင္းမွာ အရင္အတိုိင္း အ႐ိုးေတြ
ေအာက္ဆံုးအလႊာမွာ႐ွိဆဲ
ဒီအခ်ိန္အထိ ေၾကကြဲဆို႔နင့္မႈေတြဟာ
ေႏြဦးမွာသာတဲ့ ကံ့ေကာ္ပြင့္ အ၀ါေတြ အဆုပ္လိုက္ပြင့္လို႔
ဒီထက္ပိုျပီး ေမွာင္စရာမ႐ွိေတာ့တဲ့ ျဖစ္က်ဥ္းထဲမွာ
မာလကာပင္က ၾသဇာသီး မသီးႏိုင္တာ
ၾသဇာပင္က မာလကာသီး မသီးႏုိင္တာ
ႏွစ္တရာေက်ာ္ေနခဲ့တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ခံဘ၀ရဲ႕
ကင္းလြတ္ခြင့္ရတဲ့ တရားအျဖစ္ငွာ
လူေသရင္ လူထပ္ျဖစ္စရာ ဘာမွ မ႐ွိဘူးဆိုတာ
သူတို႔ ယံုၾကည္ခ်က္မွာ သစၥာျမစ္ကို ထုဆစ္ဖို႔
လြတ္လပ္လမ္းဆီ ေသျခင္းတရားကို ခံယူပံု ရဲရင့္ခဲ့ၾကတယ္ ။
Friday, September 11, 2009
အိုဘယ့္ … တမာန္ေတာ္
၁ -
ေဟာ့ဒီ တ၀ါး၀ါးေအာ္ေနတဲ့ အေမွာင္ထဲ
ေျမြတေကာင္ရဲ႕ တြန္သံေတြလို
ၾကယ္ေတြကို ကလူ၊ ေကာင္းကင္ကိုျဖတ္
အိမ္မက္ သစ္ပင္ေပၚ ခပ္ဖြဖြေျခသံ
ငါ့အမက္ေမာဆံုး မႈိင္းတုိက္ခံရျခင္းအတြက္
ေခတၱနားဆင္ပါ …
အို.. ညရဲ႕ဂုတ္ေပၚ ခြစီးထားတဲ့ ေလခၽြန္သံပြဲေတာ္။
၂ -
မည္းနက္နက္ ညဝတ္ရံုေပၚ ရွပ္တိုက္ေျပးေနတဲ့
အိုဘဲ့ ခရီးသည္ …. ၊
သူမရဲ႕တဖက္မွာ ငါ့ပ်ိဳးပင္ေတြ ခါးကိုင္းေနေလရဲ႕
ငါ့ၿမိဳ႕လယ္ကြက္ထဲ ၊ ပတ္ၾကားအက္ ႏွုတ္ခမ္းတစံုဟာ
ခပ္ရိုင္းရိုင္း သက္ျပင္းထဲ ပ်ိဳးႀကဲရင္း
ဒရြတ္တိုက္ဆြဲ၊ အေသေကာင္ ျဖစ္မဲ့အေၾကာင္း
ေျပာျပပါကြဲ႕ ... … ။
သြတ္ခ်ာပါဒ ငါ့ဇာတိက အတြက္
ႏံုခ်ာခ်ာ အိတ္တလံုးနဲ႔ တိမ္ဖံုးျခင္းကိုေဖါက္
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းကိုလဲ
သီခ်င္းေဟာင္းတပိုဒ္ ဆိုျပပါ၊
ငါ့ဝတၱဳကို ေက်ာေပၚတင္ရင္း
သင့္ေရွ႕
ကုန္ၾကမ္းထုပ္၊ ကုန္သည္လက္
မင္းအဆက္ဆက္ အေမြေပးပံု
ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ ငါ့ဆံရိုင္းနဲ႔ ဒုန္းစိုင္းပါလွည့္ … …။
သင့္ရဲ႕ေအာက္က အအိပ္မက္ျမစ္ရဲ႕
ပခံုးသားကိုရိုက္ပါ၊ သူလဲ ငါ့ဇက္ႀကိဳးကိုကိုင္သူေပါ့၊
အစြယ္ေဖြးေဖြးနဲ႔ ဟိန္းေဟာက္တတ္တဲ့ ညနာရီေတြ
ရူးသြတ္ေသာ အေသေကာင္ေတြအေပၚ
ခတ္ဖြဖြ ေျခလွမ္းနဲ႔၊ ခပ္ကိုင္းကိုင္းမိုးကုပ္အစ၊
အရိုးထုပ္ေနတဲ့ လြင္ျပင္ဘဝမွာ
သရဖူကိုေဆာင္း အၾကမ္းဆံုးေသာ စကားဆို
ဗ်တ္ေစာင္းအိုရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းေတးနဲ႔
ၾကယ္ေတြကိုလဲ ခူးယူပါကြဲ႕ … …။
၃ -
ပါးေရတြန္႔ ပင္လယ္ရဲ႕ ေသာင္ေပၚေမးတင္
ေျမြတေကာင္ရဲ႕ မ်က္ခံုးေမႊးစပ္မွာ
ေျမျမဳတ္ေနတဲ့ ငါ့ခ်စ္သူေပါ့၊
မင္း သတင္းစာေတြရဲ႕ အဆံုးသပ္ျခင္း
ငါ့ႏွုပ္ခမ္းနဲ႔ နမ္းထားတဲ့ ေပးစာဆိုပါေတာ့၊
အန္ခ်ပါကြဲ႕ အို ….. ခရီးသည္ …
လက္ျပတတ္တဲ့ သေဘၤာတစင္းရဲ႕ ေျခဖေနာင့္နားက
ေလဘာေလွ်ာက္ သက္ျပင္းတို႔ နံရံ ပြင့္တဲ့အေၾကာင္း၊
နာရီစင္ေပၚက ေျခစံုရဲ႕ ေလေပၚအနမ္း
အလင္းတုိင္ မ်က္ႏွာ၀ရဲ႕ ေျပာင္းျပန္က်မ်က္ရည္ေပၚ
ကုိယ္လံုးတီးဦးေႏွာက္ရဲ႔ က်ဆံုးေသာ ပ်ဳိးပင္၊
အ႐ိုးစင္ေပၚတင္ထားတဲ့ “ခ်စ္ျခင္း”
အဆိပ္မိ တြဲလြဲခို စို႔နင့္ျခင္း သရဖူ
ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းရဲ႔ ခ်စ္သူလႈိင္းပုပ္အရပ္ ….။
အို …. ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ပါ
ခ႐ုေကာင္ေတြ ထုပ္ပိုးထားတဲ့ အႏွစ္သက္ဆံုး
မ်က္ရည္ေလွာင္တမံ၊ ကုန္းထဖို႔ျပင္ေနတဲ့ စကားထြက္ အရပ္
ငါ ပ်ဳိးၾကဲခဲ့၊ အနမ္းလယ္ႏွစ္ဧက
ပင္လယ္ကိုပစ္ေပါက္မဲ့ သတင္းလႊင့္ေရဒီယိုနဲ႔
ငါ့ကို လိမ္လည္ထားတဲ့ သားေကာင္ေတြအေၾကာင္း စလံုးေပါင္းရင္း၊
ခပ္ေ၀းေ၀းက
တေယာတလက္
ေက်ာက္ေဆာင္
မွန္တခ်ပ္နဲ႔
မုန္းတုိင္းဆင္ပါကြဲ႔ ….။
၄ -
ပင္လယ္ကို ေသြးထိုးစမ္းမယ့္ ငါ့တမာန္ေတာ္
ငါ့ေမြးေန႔ေပၚက လက္မွတ္တခုနဲ႔
သူ႔ေမြးေန႔ရဲ႕ လက္ျပ ေျခတစံုထဲက
တေယာထိုးျခင္း အတတ္ေတြကို သင္ျပကြဲ႔၊
စတ္လစ္စလစ္ၿမိဳ႕ရဲ႔ အန္းမဲ့ ကပ္ဆိုက္ျခင္း
နံရံကပ္ ဦးေႏွာက္ ပိုစတာထူပြဲေတြမွာ
စလံုးမေပါင္းတတ္ေသးတဲ့ ေပါင္းကူးတံတားအတြက္
အိမ္မက္ေတြ မ တင္မယ့္ညကုိ သရဏဂံုတင္ခိုင္းပါ။
႐ႈံးနိမ့္လဲက် ႐ႊံေရာင္သရဖူရပ္၀န္းရဲ႕
အေလးျပဳ ကုန္းထမဲ့၊ ေရပန္း
ဆာေလာင္ေသာကေလးရဲ႕ တြန္းလွန္အလံျဖဴ
ရဲ၀ံ့မဲ့ ပစ္ကြင္းတခုေပၚက ျမားႏွစ္စင္း
အသိဥာဏ္ကို ခြစီးမဲ့ မ်ဳိးေစံ ပိရမစ္၊ ဒါဟာ
ျမက္ပင္နဲ႔ မိုးကုပ္အစပ္ၾကားမွာ ခံုးထလာမယ့္
သံစဥ္ ၇ မ်ဳိး ရွာဖို႔လိုေၾကာင္း ေသြးထိုးစမ္းပါကြဲ႔ …။
၅ -
တာ၀န္ေက်စြာ ေက်ာပိုးအိတ္ကို ျဖည္ခ်တဲ့
အိုဘဲ့ … ငါ့ရဲ႔ တမာန္ေတာ္ …
ေက်းဇူးတင္စြာ ငါတုန္႔ျပန္၏၊
ငါဆိုတာကိုလဲ ငါ႐ုပ္သိမ္းရဲ၏၊
အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ငါ့အလံကို ပင္လယ္ေပၚျဖန္႔ရင္း
တထပ္တည္းက် ေျခရာတစံု ျဖစ္ခဲ့ရင္
သက္ျပင္းတို႔ရဲ႔ တံခါးဖြင့္ပြဲ အရက္ေသာက္ျခင္း
စေန ေပၚ က်ထားတဲ့ မ်က္ရည္၏ အေရာင္ေျပာင္းလဲျခင္း
ငါ့ေျမႀကီးတို႔နဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းတခု
…….. ဒါဆို
ေက်းဇူးတင္စြာ ငါ တုန္႔ျပန္၏
ငါ ဆိုတာကိုလည္း ငါ ႐ုပ္သိမ္း၏။
KN
Monday, August 31, 2009
စစ္အာဏာရွင္စနစ္မွ ဒီမိုကေရစီသို႔ (တစတစျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းစဥ္နဲ႔ သြားလို႔ရမလား)
Friday, August 28, 2009
ႏုိင္ငံတကာအေျခအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီ
Friday, August 14, 2009
ငါဆိုတဲ့ ေတး
ဒီေတးကို ငါဟစ္
တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္လို႔
ဒီေတးကို ငါဆို
အမွန္တရားကို လိုလို႔
ဒီေတးကို ငါဟစ္ေၾကြး
လြတ္ေျမာက္ေရးကို ေမွ်ာ္သမို႔။
ဒီေတးကို ငါဆိုရင္း
ေထာင္တြင္းမွာ အရိုက္ခံ
ေတာင္ယံမွာ က်ည္ဆံတိမ္း
ကြၽန္းေပၚမွာ ေအာင္လံလႊင့္ခဲ့။
ဒီေတးကို ဆိုရင္း
ၾကက္သီး တျဖန္းျဖန္း ထဖူး
အားမာန္ေတြ တက္ဖုူး
မေပ်ာ္စဖူး ေပ်ာ္ဖူးသလို
မ်က္ရည္ေတြလည္း က်ဖူးတယ္။
ဒီေတးကို ငါ
မိဘအတြက္ ဆိုတယ္
ခ်စ္သူအတြက္ ဆိုတယ္
သူတို႔အတြက္ ဆိုတယ္
အားလံုးအတြက္ ဆိုတယ္
ငါ့အတြက္ ငါလည္း ဆိုတယ္။
အတိတ္နဲ႔လည္း အတူဆိုဖူး
အနာဂါတ္နဲ႔လည္း အတူဆိုဖူး
တေယာက္ထဲလည္း ဆိုဖူး
တရာနဲ႔လည္း ဆိုဖူး
တကမၻာလံုးနဲ႔ လည္း
လက္တြဲ ဆိုခဲ့တယ္။
ဒီေတးကို ငါ
ေက်ာင္းသားဆိုတာ ၾကားရ
အလုပ္သမားဆိုတာ ၾကားရ
လယ္သမားဆိုတာ ၾကားရ
စစ္သားဆိုတာ ၾကားရ
တပ္ဦးမွာ၊ တပ္ဖ်ားမွာ
ေတာင္ထိပ္မွာ၊ ေတာင္ေျခမွာ
လမ္းမမွာ၊ လမ္းၾကားမွာ
လယ္ထဲမွာ၊ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ
ေနရာတကာမွာ
ေအာ္- ဗမာျပည္ႀကီး သီခ်င္း ဆိုေနပါကလား။
ဖိုးသံ(လူထု) (၁၅-၈-ဝ၉)
