Monday, March 14, 2011

အိမ္ အျပန္

ၾကယ္ေတြဆီ ေရာက္ဖို႔ဆို
အျမင့္ဆံုး ပ်ံဖို႔လိုမယ္
သူငယ္ခ်င္းေရ
တို႔အခု ျပန္ၾက စို႔….။

calculator ကိုင္တဲ့လက္ဟာ
လိုအပ္ရင္အလံေတာ္ကိုကိုင္ရမယ္
သူငယ္ခ်င္းေရ
တို႔အခု ထြက္ၾကစို႔….။ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔
႐ႈတဲ့အသက္မွ
အရသာ႐ွိတယ္ဆိုတာ
မင္းကိုယ္ေတြ႔ပဲမဟုတ္လား
တို႔အခု ပ်ံၾကစို႔….။

ေက်ာင္းနံရံတစ္ဝိုက္
ေဒါင္းအလံျပန္စိုက္မယ္
ညီငယ္ ၊ ႏွမငယ္
သားငယ္ သမီးငယ္
တို႔ခ်စ္တဲ့ သူေတြအတြက္
လႈိင္သာယာကို တို႔ျငင္းတယ္
ေမွာ္ဇာကို တို႔ျငင္းတယ္
တာဝကို တို႔ျငင္းတယ္
ေ႐ႊျပည္သာကို တို႔ုျငင္းတယ္
တို႔အခု ထြက္ၾကစို႔….။

လႈိင္းအလ်ားအျပည့္နဲ႔
အတိုင္းသားတို႔ျပန္ၾကားရလိမ့္မယ္
ငါကအေရးေတာ္ပံုလို႔တိုင္ရင္
မင္းကေအာင္ရမည္လို႔ေႀကြးေၾကာ္မယ္
သပိတ္ဆိုတာတို႔အတြက္
ေမွာက္တဲ့ဘက္မွာပဲ႐ွိတယ္
ျပည္သူေတြတီးတဲ့
အခ်ိဳဆံုးသံစဥ္
တို႔နားဆင္မယ္
အတိုင္အေဖာက္ညီမယ္
အခ်ိတ္အဆက္မိမယ္
အသံပါတယ္
အသက္ပါတယ္
ေလးကိုင္းကိုေကြးမယ္
ေလးညိွဳ႕ကိုတင္မယ္
ဝန္ကိုထမ္းမယ္
ဓားကိုထုတ္မယ္။

အေမွာင္ကိုခြင္းမယ္
အလင္းကိုေဆာင္မယ္
ကန္သင္းကို႐ွင္းမယ္
ခလုတ္ကိုဖယ္မယ္
ေဒါင္းအလံကို
တို႔အျမင့္ဆံုး လႊင့္တင္မယ္
ေအာင္ပြဲကို
တိုက္ပြဲနဲ႔ယူမယ္
အုတ္တစ္ခ်ပ္ကေန
ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကိုတည္မယ္
သဲတစ္ပြင့္ကေန
သဲေသာင္ျပင္ကိုဖန္ဆင္းမယ္
တိုင္ၾကီး ၁၈ တိုင္ကို
ႏွလံုးသားေပၚစိုက္မယ္
သမဂၢကို
ႏွလံုးသားေပၚေဆာက္မယ္
အဓိပတိလမ္းကို
ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ခင္းမယ္
ျပီးရင္
ရဲေဘာ္ေတြနာမည္ ထြင္းမယ္
မယိုင္မ႐ြဲ႕ဘူး
မတိမ္းမေစာင္းဘူး
ျပည္သူ႔ရင္မွာ
ႏွင္းဆီပြင့္မယ္
ျပည္သူ႔ႏွလံုး
တို႔သိမ္းၾကံဳးမယ္
စြယ္ေတာ္လမ္းေပၚ
တို႔ျပန္ေလွ်ာက္မယ္
ကံ့ေကာ္ရိပ္မွာ
တို႔ေခြ်းသိပ္မယ္
အေရမေပ်ာ္ဘူး
အေရာင္မေျပာင္းဘူး
ႏွလံုးကခုန္ေနသမွ်
ဧရာဝတီက ကိုယ္ထဲစီးဆင္းလိမ့္မယ္
ဇီဝဇိုး ငွက္ေတြလို
တို႔ျပည္ကို တို႔တည္မယ္
လက္ရည္တစ္ျပင္တည္း
တို႔ေ႐ွးကထက္ပိုခ်စ္မယ္
ဓားေတာင္ကိုေက်ာ္မယ္
မီးပင္လယ္ကိုျဖတ္မယ္
မင္းအေတာင္
ေညာင္းခြင့္ငါမေပးဘူး
ငါ႔သက္မ
ခ်ခြင့္မင္းမေပးနဲ႔
တို႔အိမ္ကို ျပန္ရမယ္
သူငယ္ခ်င္းေရ
တို႔အခု ပ်ံၾကစို႔
ဒီအခ်ိန္ဆို
ရဲေဘာ္ဝိညာဥ္ေတြက
သာဓုေခၚဖို႔ တို႔ကိုေမွ်ာ္ေနေရာေပါ႔ ။ ။

မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္က်ေရာက္ေသာျမန္မာႏိုင္ငံလူ ့အခြင့္အေရးေန႔ သို႔မဟုတ္ ဖုန္းေမာ္ေန႔သို႔

ညိဳထက္ညိဳ

“ေက်ာင္းနံရံတစ္ဝိုက္ ေဒါင္းအလံျပန္စိုက္မယ္“ စာသားကို ကိုမင္းကိုႏိုင္၏ ကဗ်ာမွ ယူငင္သံုးစြဲပါသည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းခံႏိုင္သည္ကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္ ။ ။

အျပည့္အစံု...

Saturday, March 5, 2011

စစ္ပူစစ္ေအးေနာက္က ေခါင္းျဖဴေခါင္းပူစရာကိစၥမ်ား

ဘာလင္တံတိုင္းအျပိုနွင့္ ဆိုဗီယက္တို့ေနညိုခိ်န္ကာလမ်ား။ တေယာက္က သမိုင္းနိဂံုးခု်ပ္ျပီ (End of history)ဟု ထ လက္ခေမာင္း အခတ္။ သူနွင့္အတူ သမိုင္းကိုဝိုင္းကူခု်ပ္ေပးျကသူမ်ားလည္း ကမူးရႉးတိုးျဖင့္ အယူအဆေရးရာ စစ္မ်က္နွာမ်ားတြင္ အလံ ကိုင္ျဖစ္လာျက၏။ တံပိုးသံတလိႈင္လိႈင္ တံခြန္ကိုင္တလႊင့္လႊင့္။ အိုင္ဒီယိုလိုဂီ်တိုက္ပဲြbn မရိွေတာ့။ လစ္ဘရယ္လ္ ဘဒီမိုကေရစီ ျပိုင္ဘက္ ကင္း ပန္းခင္းသို့ဝင္ျပီ ဆိုသည့္ေတးသံမ်ား ေဝေဝဆာဆာ။ တခုဝါဒအျပိုမွာ ဗဟုဝါဒ အပို်ေဖၚဝင္ခိ်န္ဟုေျကြးေျကာ္ရင္း အယူအဆေရးရာ နယ္ပယ္တြင္ မ်က္နွာသစ္ မ်ားစန္းပြင့္လာျက၏။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး နိုဘယ္လ္ဆုကို ကြန္ျမူနစ္လူျပန္ေတာ္မ်ားနွင့္ ဒီမိုကေရစီသူရဲေကာင္းမ်ား ျမိန္ရည္ရွက္ရည္သံုးေဆာင္ျက။ စစ္မက္ရာသီ ကုန္ျပီ။ ေလးနွင့္ျမား ေဘးခ်ထားလိုက္ေပေရာ့။ ေပ်ာ္စရာ အတိ ပီဘိေနခ်င့္စဖြယ္ကမၻာေျမ။စီးပြားေရးဘက္ကျကည့္ဦး။ တကမၻာလံုးေဈးကြက္စီးပြားေရး။ အေျမာက္ေတာင္မခိ်န္လိုက္ရပဲ အလိုလိုဖြင့္လာသည့္ တံခါးမ်ား အျပိုင္းအရိုင္း။ တရုပ္ျကီးက ဆိုရွယ္လစ္ ေဈးကြက္စီး ပြားရးဟု ေလသံ ပစ္ေတာ့ လူတခို့်က က်ားသားမိုးျကိုး ဒီေဝါဟာရ မျကားဖူးဘူး။ ျပဒါး တလမ္းသံတလမ္းဟု ဆိုျကသည္။ နိုင္ငံေျခတက္ကေလးမ်ားတြင္ တက္က်မ္းေတြ ရိုက္မေလာက္။ စီမံခန့္ခဲြေရး ဆရာေတြ ဗိုလ္ ဝင္ခံျက။ အခြင့္အလမ္းသစ္မ်ားနွင့္အတူ ေဒၚလာစီးေျကာင္းနွင့္နိုင္ငံျခားတိုက္ရိုက္ ရင္းနီွးျမႈတ္နံွမႈေတြရဖို့ လူလံုး ထြက္ထြက္ျပရတာလည္း အေမာ။ အျမဲတမ္းရန္သူ အျမဲတမ္းမိတ္ေဆြေတြ မရိွျကေတာ့။ ကိုယ္ကို်းစီးပြား ကာကြယ္ေရး တိုက္ဖ်က္ေရး..တို့အေရး..တို့အေရး..ဆိုျပီး အစည္း အေဝးျကီးမွာ ေအာ္ျပ..အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ရင္ေရာေက်ာပါ လံုေအာင္ ကာ ျက၏။ ဝယ္ျကခ်မ္းျက၊ သံုးျကစမ္းျဖုန္းျကစမ္း။ ေနာင္ေရးေအးျပီ။

ကမၻာျကီးလံုျခံုေရးအတြက္ မပူနဲ့၊ ငါ့တာဝန္ထားဟုဆိုျပီး အေမရိကန္က ကမၻာ့ပုလိပ္ျကီးအျဖစ္ ဘိသိတ္ခံေအာင္ေျမနင္း၏။ မင္း ေျမာက္တန္ဆာ ၅ ပါးအတြက္ NATO ကို အားထပ္ျဖည့္၏။ “ဒါဆိုရင္ ကုလသမဂၢျငိမ္းခ်မ္းေရးတပ္ေတြ ဘယ္နား သြားထားရေတာ့မွာလဲ” ဟု ညည္းသူကညည္း၏။ သမီးကညာ ပဏၰာမဆက္၊ ေျခေတာ္ရင္း မဝပ္ဆင္းသူမ်ား အား ေခ်ာ့တလီေခ်ာက္တလွည့္ျဖင့္ တုတ္ျပ လိုက္ မုန့္ျပလိုက္။ ေကာင္းခီ်းေပးသူရိွသလို ျကိတ္ျပီး မဟာမိတ္ဖဲြ့သူကလည္း ဖဲြ့ျက၏။ ကမၻာ့အစီအစဥ္သစ္ အခင္းအက်င္းသစ္ New World Order ေဖၚရန္နွင့္ ေပၚရန္ နကၡျကံုခိ်န္။ ဇာတာစန္းလဂ္ ဘတက္ခိ်န္ဆိုျပီး အူျမူးျက၏။

ထိုအခိ်န္ထိ သတင္းစာဆရာတို့နွင့္အတူ လူတခို့်က အေမရိကန္သည္ ယဥ္ေက်းမႈစံုေပ်ာ္ဝင္အိုး (Multi-Cultural Melting Pot) ဟု တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္သံုးေနျကဆဲ။ ထိုေဝါဟာရကို ခံတြင္းလိုက္သျကလို အျမိုက္ေဆးသဖြယ္ နႈတ္တက္ရြရြလည္းအသံုးခ်ခဲ့ျက၏။ ကမၻာေျမအနံွ့က လာေနလိုသူေတြလာျက။ ဘုန္းျကီးေက်ာင္းက ဟင္းေလးအိုးျကီးလို ခို်၊ခ်ဥ္၊ငံ၊စပ္၊ဖန္၊ခါး တျပိုင္တည္းခံစားနိုင္သည့္အရပ္။ လြတ္လပ္လိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ ယဥ္ေက်းမႈစံုကို တအိုးတည္းေရာခ်က္ တဝိုင္းတည္းထိုင္ကာ တေပ်ာ္တပါးစားျကပါစို့ဟု ဆိုလိုက္သံပင္။ အေမရိကန္ဇာတ္မသြင္း (Americanization)။ အေမရိကန္နိုက္ေဇးရွင္းမလုပ္။

ေနာက္ေတာ့ သိတ္မျကာလိုက္ ေတာ္ဖလာက လွမ္းသတိေပးသည္။ “သိတ္လည္းအူျမူးမေနျကနဲ့ဦး.. လစ္လပ္သြားတဲ့အိုင္ဒီယို လိုဂီ် တိုက္ပဲြကြက္လပ္မွာ မတူတဲ့ယဥ္ေက်းမႈေတြ ထိပ္တိုက္တိုးျပီး (Clash of Civilization) ယမ္းအိုးျကီးေတြေပါက္ေတာ့မယ္.. သတိဝီရိယ ကေလးနဲ့ေနျက.. ေလးနဲ့ျမားလည္း ေဘးခ်မထားျကနဲ့” ဆိုေတာ့မွ ေဘးဘီကို အလန့္တျကားေခါင္းေထာင္ျကည့္ျက၏။ ေတြ့လိုက္ရခိ်န္မွာ နားရြက္တံေတြးစိုသြားျပီ။ ထိတ္အပုတ္ခံလိုက္ရျပီ။ အမႊာေမွ်ာ္စင္အုတ္ခဲပံုျကီးေအာက္မွာ အစေတးခံလိုက္ရရွာသည့္ အေမရိကန္ျပည္သူ မ်ားနွင့္ မီးသတ္သမားမ်ားတို့၏ ေသြးပ်က္ဖြယ္အသံနက္ျကီးမ်ား။

အေရးေပၚအေျခအေနမို့ သမၼတက စစ္ဦးစီးခု်ပ္ရာထူးကိုယူရ၏။ အိုစမာဘင္လာဒင့္လက္ခ်က္ျဖစ္ေျကာင္း၊ ငါနဲ့မေပါင္းငါ့ရန္သူ..ဟု မန္မဲကာ အာဖဂန္ကိုဝင္တိုက္ရန္စစ္ျပင္၏။ သိကၡာအခ်ခံလိုက္ရေလျခင္းဆိုသည့္ လူထု၏ရွက္စိတ္နွင့္နာက်ည္းစိတ္အညွာကိုကိုင္ျပီး နိုင္ငံ ေရးသမားနွင့္စစ္ကုန္သည္ေပါင္းကာ တိုင္းျပည္ကိုေသြးဆူေအာင္လုပ္ျပီး အာဖဂန္ကိုဝင္တိုက္ ၏။ ကုလသမဂၢ၏ အေမရိကန္ျပည္သူတို့ အေပၚစာနာစိတ္က အာဖဂန္နံြတြင္ နိုင္ငံတခို့်ကိုအေမရိကန္နွင့္အတူ ကံြ်သြားေစ၏။ ေနာက္ေတာ့ ကုလကိုပါေဘးခိ်တ္ျပီး အီရတ္ကိုထပ္ တိုက္ျပန္ ၏။ ေရနံေဝစုေလးအတြက္ ေဒါင္းနင္းလမ္းက ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါ။ စစ္ကုန္သည္မ်ားျကီးပြားျကသေလာက္ တိုင္းျပည္ငါးပါး ေမွာက္ေတာ့၏။

၉/၁၁ အျပီးမွာ အေမရိကန္အလံေတြ ပိုလႊင့္လာ၏။ အစၥလာမ္ကမၻာကိုဝါးလံုးျဖင့္ သိမ္းရိုက္သူကရိုက္၏။ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းလုပ္ဖို့ ေျပာသူကေျပာ၏။ မရေတာ့ စစ္ဆိုသည္မွာ တိုက္မိလွ်င္ရပ္ဖို့အေတာ္ခက္၏။ အခု ရပ္မရေတာ့။ “ဒုတိယဗီယက္နမ္ကိုဆန့္က်င္ျက” ေျကြးေျကာ္သံေတြ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာညံလာ၏။ ဆိုေတာ့ လူေလွ်ာ့စားရိတ္ေလွ်ာ့ ေလွ်ာ့ရေတာ့၏။ ခ်စ္လွပါသည္ဆိုသည့္ တိုက္ေဖၚမ်ားလည္း နွမ္းထြက္မကိုက္ေတာ့ တပ္ျပန္ရုပ္၏။

သမိုင္းနိဂံုးဆရာက သူေျပာတာေလာသြားသည္ဟုဆိုျပီး အရွက္ေျပျပန္ဆုတ္၏။ သံေယာင္လိုက္သူတို့ အီလည္လည္ျဖစ္က်န္ခဲ့သည္။ ဒုကၡအမို်းမို်းခံ၊ ေခါင္းခံတိုက္၊ အေျပာင္းအလဲ အျပီး ဒီမိုကေရစီသူရဲေကာင္းမ်ား တိုင္းျပည္ဦးေသွ်ာင္ျဖစ္ခိ်န္မျကာလိုက္။ ျပည္တြင္းစစ္ နွင့္ ျပႆနာေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္။ ဂ်ာေအးသူ့အေမရိုက္။ နိုင္ငံေရးစင္ျမင့္ေပၚမွ ဆင္းေျပး သူေျပး ျက၏။ အိုင္ဒီယိုေလာ္ဂီ်ထက္ အမို်းသားေရးဇန္းတင္ျပီး အထည္ျကီးပ်က္ဘဝကို ျပန္ဆယ္မနိုင္တန္ေကာင္းရဲ့ဆိုကာ ပြင့္လင္းစနိုင္ငံငယ္တို့၏ ေရြးေကာက္ပဲြမ်ားက အမို်းသားေရးနွင့္ ဘာသာေရးအယူသည္းသူမ်ား၊ အာဏာစြန့္ကြန္ျမူနစ္မ်ားအား အထြဋ္ျပန္တင္လာျက၏။ ေရႊထီးကိုျပန္လြမ္းသူေတြဒုနွင့္ေဒး။ ေလးျမားတျပင္ျပင္။ စစ္သံ တေပးေပး။ ရင္ေအးစရာ မရိွ။

ေဈးကြက္စီးပြားေရးကို ကိုလိုနီလက္သစ္ဝါဒသဖြယ္ လုပ္သူကလုပ္၏။ ခံရသူကမျကိုက္။ မခံရေအာင္လုပ္သူကလည္းလုပ္၏။ တရုပ္က လူသားခ်င္းစာနာမႈေတြေပးမယ္လို့မေျပာ။ မင္းတို့အိမ္မွာ ငါ..ဆိုင္လာဖြင့္မယ္ဆိုကာ ဆိုင္ခန္းငွားျပီး ပိုက္ဆံေတြဒလေဟာသြန္ခ် လိုက္၏။ တိုင္းျပည္ကို “ဘံုဝါဒ” မွ “ဘံုေက်ာင္းဘဝ” အျဖစ္ေျပာင္းယူျပီး နိုင္ငံတကာက တရုပ္တန္းေတြ ကို အာဏာအဝန္းအဝိုင္းနွင့္ ထည္လဲ တဲြခိုင္းေရးမူခ်၏။ “သူ့ျပည္တြင္းေရးကိစၥငါနဲ့မဆိုင္”ေျပာကာ သူ့ဆိုင္နွင့္သူ့အထိုင္ျငိမ္ေရးအတြက္ အိမ္ရွင္ဘက္မွခပ္ပါပါ။ “နင္တန္ နင္တန္.. ပန္းကန္ကဲြ” ပင္ မေျပာ။ “က်ားသားမိုးျကိုး”ေတြက ျငိမ္ျပီး “ေအာင္ျမင္ရင္နမူနာ၊ က်ဆံုးရင္သခၤန္းစာ” ဆိုေန၏။ အာရွတိုက္၏လူမမာျကီးကား ကမၻာ့ျမီရွင္ျကီးေနရာ ဦးတည္သြားေန၏။ ဒီေတာ့မွ ျပည္တြင္းျဖစ္ကို အားေပးျက၊ “ေရွးထံုးမပယ္နဲ့ေဈးသံုးမလြယ္နဲ့”ေတြ ျဖစ္လာျပန္သည္။ ကြန္ျမူနစ္ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္က အရင္းရွင္ရုပ္ ဘယ္ေလာက္ သက္ဇိုးရွည္မလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွတပ္အပ္မေျပာနိုင္ေသး။

ကမၻာ့ပုလိပ္ျကီးလည္း အာဖဂန္နွင့္အီရတ္ စစ္နံြတြင္စစ္ကံြ်ျပီး ေျခကုန္လက္ပမ္းက်လာ၏။ စစ္စရိတ္ေထာင္းသျဖင့္ တိုင္းျပည္လည္း ေထာင္းလေမာင္းေျကလိုက္လာ၏။ တေျကာ့ျပန္ စီးပြားပ်က္ ဂယက္ကလည္း ထလာေန၏။ “ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေလးလည္းအားကိုးျကပါဦး” လုပ္လာ၏။ မိတ္ေဆြနိုင္ငံမ်ားဘက္လွည့္ျပီး “ျကည့္လုပ္ျကဦး” ဆိုေတာ့ ထိုသူေတြကလည္း အင္တင္တင္။ ယူရိုေငြနွင့္ဥေရာပသမဂၢကို ပဲြ ထုတ္ေနရင္းမို့ အင္း..အဲ သိတ္မလုပ္။ နိုင္ငံျခားအရံေငြကို ေဒၚလာအစား ယူရိုကိုေျပာင္းထားေရးေတြ တြင္က်ယ္လာ၏။ ကမၻာ့အစီအစဥ္ သစ္ေနရာတြင္ “ေျပာင္းျပစ္ရမယ္” Change..Change ေတြျဖစ္လာ၏။ ဇာတာညိႈးခိ်န္မို့ ေနတိုး NATO ယျတာလည္း မင္းေလာင္းကို မေျကေတာ့။


အစြန္းေရာက္ေတြကို ကမၻာလွည့္သုတ္သင္ေနခိ်န္တြင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယဥ္ေက်းမႈစံုေပ်ာ္ဝင္အိုး လို့ေခၚရတာမ်က္နွာပူစရာျဖစ္လာ၏။ တဝိုင္းတည္းထိုင္ တျပိုင္တည္းစားေနတာ မဟုတ္ေတာ့ ခက္ေနသည္။ သည္ေတာ့ စကားလံုးသစ္ကို ျကံဆရျပန္၏။ “ေပါင္းစည္းရင္းကဲြလဲြ၊ ကဲြလဲြရင္းေပါင္းစည္း” Unity in Diversity and Diversity of Unity ဆိုသည္ကို ရွာေတြ့၏။ လူထူလွ်င္က်ယ္က်ယ္ေျပာျကရေတာ့၏။ သူတပါးကိုခ်ျပရင္း သင္လည္းေပးရျပန္၏။ “မင္းတို့ပဲ ခုတမို်းေတာ္ျကာတမို်း” ဟုဆိုကာ နွာေခါင္းရံႉ့သူရံႉ့။ “ဟုတ္ပါ့..မွန္ပါ့” လုပ္သူလုပ္။ “ခြတုတ္” ေတြလည္း တုတ္ရျပန္၏။ ကမၻာေျမကား ယခုခိ်န္ထိ မ်က္ေစ့သူငယ္နားသူငယ္ ျဖစ္ေနဆဲ။

မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ

အျပည့္အစံု...

ရဲရဲေတာက္လႊင့္ထူထားခဲ့တယ္

ခန္းထဲက
အလင္းနဲ ့အေမွာင္ဟာ
ပကတိ အရွိသေဘာကို မေဆာင္တဲ့
အတုအေယာင္ေတြသာျဖစ္တယ္ ၊

ဒီအခ်ိန္မွာဆို
အျပင္မွာ ေနညိုေနေလာက္ၿပီ
အေမအို ငိုေနေလာက္ၿပီ ၊

တိုင္းျပည္ႀကီးက
စစ္ဝါဒီတို ့ရဲ ့ လက္မွာအႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ
မတရားျပဳက်င့္ခံေနခဲ့ရပံုမ်ား
ေန

ၾကယ္ေရာင္
ေခတ္ပ်က္ႀကီးမွာ
ေမွာင္ေနတုန္းပဲ ၊အလိုမတူမႈ လိႈင္းတံပိုးမ်ားၾကားထဲ
ငါတို ့ရဲ ့ သူရဲေကာင္းမ်ား
ျမဳပ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္
ငါတို ့ရဲ ့ တိုက္ေဖာ္တိုက္ဖက္မ်ား
ျမဳပ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္
ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြဟာလည္း
ေကာက္ရိုးတမွ်င္လိုေပါ့
ျမဳပ္ခ်ည္ ေပၚခ်ည္ ၊

အလို ့ ့ ့ ့ေဟာဒီမွာ
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အခ်ိန္ကာလရဲ ့
ပန္းေတြ ပြင့္ေနပံုမ်ား
တေတာလံုး တေတာင္လံုး
ရဲရဲေတာက္လို ့
တိုက္ပြဲေတြကလည္း
ရဲရဲေတာက္လို ့
စိတ္ဓါတ္ေတြကလည္း
အျမင့္မားဆံုးေအာင္လံေတာ္ကို
ရဲရဲေတာက္လႊင့္ထူထားၾကေပါ့ ၊

(မတ္လ ေသြးေျမက်မႈမ်ားသို ့)

ညိဳထက္ညိဳ

အျပည့္အစံု...

Saturday, February 26, 2011

လႊတ္ေတာ္သစ္သို႔ ဦးတိုက္အဆိုျပဳလႊာ

၁) ျမန္မာျပည္အမည္အား
ေခတ္ စနစ္ႏွင့္ အညီ
ငရဲျပည္ဟု
ေခၚေဝၚသမုတ္ေပးပါရန္ …

(၂)
ႏိုင္ငံေတာ္အလံသစ္ အလယ္မွ
ၾကယ္ျဖဴပြင့္အစား
အရိုး ၂ ေခ်ာင္း ေနာက္ခံႏွင့္
အရိုးေခါင္းတလံုးကို
ေျပာင္းလဲ သံုးစြဲေပးပါရန္ …

(၃)
ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းအား
စစ္မႈမထမ္းမေနရ ဥပေဒႏွင့္ အညီ
စစ္ခ်ီေတးတပုဒ္ျဖင့္
အစားသြင္းေပးပါရန္ …

(၄)
သမၼတ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တို႔အထက္
ေနာက္ကြယ္မွ တာဝန္ယူမည့္သူအား
ငရဲမင္းတရားႀကီးအျဖစ္
ေခၚေဝၚခြင့္ ျပဳပါရန္ …

(၅)
သက္ျပည့္ ပင္စင္မယူ
ႏိုင္ငံ့အႀကီးအကဲ ျဖစ္လိုသူမ်ားအား
လားပင္စင္ကို တိုက္ရိုက္ေပးသနားပါရန္ …

(၆)
ဤအဆိုျပဳလႊာအား
မ်က္ကြယ္ျပဳထားျငား
လႊတ္ေတာ္အထက္ တဆင့္တက္
ေသမင္းထံသို႔
အယူခံဝင္မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။ ။

လူဗိုလ္ ငရဲသားအမွတ္ NBN ၂၂၂၉၅၆၀
၈- ၂- ၂၀၁၁

အျပည့္အစံု...

စဥ္းစားပါ… ျမန္မာျပည္

ျမန္မာျပည္ေရ……..
သကၠရာဇ္ ၂၀ဝ၀ ရဲ႕ေနာက္ပိုင္းမွာ
မေဟာ္သဓာနဲ ့ဘီဂိတ္ကို
Remix လုပ္လို ့ရေပမဲ ့
ၾကံ့ဖြတ္နဲ႔ ဒီမိုကရက္တစ္ကို

ဘယ္လိုကာရံေတြနဲ႔
အနားသတ္ၾကမလဲ…..။

ျမန္မာျပည္ေရ…………
မင္းဟာ……..
Globalization ရဲ႕စုန္ေရထဲမွာ
ဆန္ျပီးရင္းဆန္ရင္း
မိုးခါးေရကို မင္းတစ္ေယာက္တည္းေသာက္တယ္ … ။

ျမန္မာျပည္ေရ…….
ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ Game ေတြကို
ၾကိဳက္တတ္ရင္လည္း
စစ္တိုက္တမ္းေတာ့ မကစားပါနဲ႔ကြာ
မင္းလိုခ်င္တာေတြဟာ
Wire တစ္ေခ်ာင္းေတာင္မလိုတဲ့
Network ၾကီးထဲမွာလည္း
Welcome ျပီးရင္း Welcome ပါပဲ……။

ျမန္မာျပည္ေရ…..
မင္း….နာဂစ္နဲ႔ ဂီရိ
ျပီးေတာ့…..ျပည္တြင္းစစ္
ျပီးေတာ့………အျပစ္မဲ့အက်ဥ္းသားေတြရဲ႕မ်က္ရည္
ျပီးေတာ့…………သားေပ်ာက္မိခင္
ျပီးေတာ့………..မိေဝးဖေဝးတို႔တေတြ
အဲ့ဒိအၾကားမွာ….မင္းဟာ
Heal the world ဆိုတဲ့
မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္ရဲ ့သီခ်င္းကိုၾကားတိုင္း
ပုလဲခေနရမွာျဖစ္သလို
သဘာဝဆိုတဲ့
ဆိုင္းထီးစိုင္ရဲ႕သီခ်င္းကိုၾကားတိုင္း
ၾကက္သီးထ တုန္လႈပ္ေနလိမ့္မယ္ …. ။

ျမန္မာျပည္ေရ………….
ကမၻာျပားေနတဲ့ခုခ်ိန္ခါမွာ
ျမန္မာနိုင္ျပီလို ့ ဘယ္ေလာက္ေအာ္ေအာ္
မင္းဒူးတုတ္ေနတဲ့တရုတ္ၾကီးက
လွပါတယ္ေမရယ္လို ့ေျပာျပီး
မင္းကို ညစာလုပ္ျပစ္လိမ့္မယ္ ……။

ျမန္မာျပည္ေရ……..
အေမ့အိမ္ကိုခံစားလိုက္စမ္းပါ
ကမၻာကိုေခ်လိုက္စမ္းပါ
အေဖကိုအေဖလို ့ေခၚခြင့္ျပဳလိုက္စမ္းပါ
ၾကိဳးၾကာငွက္တို႔ရဲ႕အေတာင္ပံေတြကို
ရပ္နားခြင့္ျပဳလိုက္စမ္းပါ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕သစ္သီးတစ္လံုးဆိုတဲ့
အိမ္ပ်ိဳမေလးကိုက်ားကန္လိုက္စမ္းပါ
ေဇယ်ာေသာ္နဲ ့ဇာဂနာရဲ႕ဝန္းက်င္ေတြကိုလည္း
ရွင္သန္ခြင့္ျပဳလိုက္စမ္းပါ
ေသခ်ာပါတယ္…..
မင္းဟာ………အလိုလိုေနရင္း
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးၾကီးျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္… ။

နန္းရွင္

အျပည့္အစံု...

ဖုန္းေမာ္ဥဒါန္း

ကိုဖုန္းေမာ္
စြယ္ေတာ္ပန္းပြင့္
မရင့္မွည္႔မွီ
လြင့္ေႂကြေျမခ
ေႏြဦးကိုနွိဳးထေစခဲ့ ။


ဖုန္းေမာ္မေသ
ဤေျမအနွံ႔
လြင့္ပ်ံ႕စီးဆင္း
ရဲရင့္ျခင္းေႏြဦး
ဖူးပြင့္ေထာင္းေသာင္း
လွည္းေနေျမေအာင္း
ျမင္းေဇာင္းမက်န္
ေတာ္လွန္ဖူးသစ္ ရွစ္ေလးလံုး ။

စစ္ဖိနွပ္ေအာက္
မလြတ္ေျမာက္ေသး
ေႏြဦးေတးကို
ေသြးနဲ႔ေပးဆပ္
ျမင့္ျမတ္ျခင္းေတြ
တို႔ေျမဆီမွ
ေတြ႔ေနရေပါ့
ခြ်န္ျမေဒါင္းေတြ
လာေျခေတာ့မည္
ျပည္သူ႔တပ္ဦး
ဖူးပြင့္နီျမန္း
ဖုန္းေမာ္ဥဒါန္းတြင္မဆံုး ။

(နွစ္ဆယ့္သံုးနွစ္ေျမာက္ ကိုဖုန္းေမာ္က်ဆံုးျခင္း နွစ္ပတ္လည္ေန႔သို႔ ဦးၫႊတ္ျခင္း)

နီလြင္ေသြး(ဒႆနိက)

အျပည့္အစံု...

၅ က်ပ္တန္ဝရမ္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ကမ္းနားသစ္တပင္အေၾကာင္း

ေဇဗီးယား (Xavier) ဟူသည့္အမည္ကို က်ေနာ္ ၅ တန္း ၆ တန္းေက်ာင္းသားအရြယ္ေလာက္ တြင္ စတင္ၾကားဖူးသည္ထင္၏။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ သူႏွင့္တြဲ၍ ဟသၤာခရိုင္ တို႔ဗမာအစည္းအရံုး ညီလာခံ၊ ဇလြန္ၿမိဳ႔၊ ေဒါင့္ႀကီးတရားပြဲ၊ ခ်င္းျပည္နယ္အေရးမေဟာရ၊ ကာကြယ္ေရးဥပေဒ၊ ဦးဝမ္းမ သူးေမာင္၊ က်ံဳမေငး သခင္တင္ေမာင္၊ သခင္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ၅က်ပ္တန္ဖမ္းဝရမ္း စသည့္ သမိုင္းပံုရိပ္ႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္ဇာတ္ေကာင္မ်ားကို တစတစသိခြင့္ရလာခဲ့၏။ ေဇဗီးယားကိုမူ မ်က္ေျချပတ္သြား၏။

လူအခ်ိဳ႔အၾကား ၅ က်ပ္တန္ဝရမ္းႏွင့္စပ္၍ အျမင္မတူသည္မ်ားလည္း ၾကားရဖူး၏။ မစၥတာေဇး ဗီးယား၏လက္ေထာက္ ျမန္မာပုလိပ္အရာရွိ တဦးက “စတိေလာက္ေငြျဖင့္ ဖမ္းဝရမ္းထုတ္လွ်င္ လူစိတ္ဝင္စားမွာမဟုတ္။ စိတ္မဝင္စားလွ်င္ ဟိုးေလးတေက်ာ္ မျဖစ္။ ဟိုးေလးတေက်ာ္ မျဖစ္လွ်င္ လြတ္ေရးလြယ္၏။ အႏၱရာယ္နည္း၏” ဟု ေတြးၿပီး ေဇးဗီး ယားအား အႀကံျပဳသည္ဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအာင္ဆန္းသည္ ၅ က်ပ္တန္ ဝရမ္းေျပးျဖစ္ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ေအာင္ဆန္းလြတ္၏ဟု ဆိုသည္။


တခ်ိဳ႔က ေဇဗီးယားက ေအာင္ဆန္းလိုေခါင္းေဆာင္ကို နာမ္ႏွိမ္လိုသျဖင့္၊ ေအာင္ဆန္းသည္ ၅ က်ပ္သာတန္သည့္ဝရမ္းေျပး၊ ေသာက္ေရး လုပ္စရာမလို ဆိုၿပီး “ခ်ိဳး” ခ်င္စိတ္ သက္သက္ျဖင့္ ထို ဖမ္းဝရမ္းထုတ္ျခင္းျဖစ္၏ဟု ဆိုသည္။ ဖမ္းမိျခင္း မမိျခင္းထက္ “မင္းတို႔ေခါင္းေဆာင္ ၅ က်ပ္ ထက္ပိုမတန္” လုပ္ျပခ်င္ျခင္းက အဓိကဟုဆိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၅က်ပ္တန္ဖမ္းမိန္႔ျဖင့္ ေအာင္ဆန္းခမ်ာဝရမ္းေျပးရရွာ၏ဟု ဆိုသည္။

“၅က်ပ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ၅ သိန္းျဖင့္ျဖစ္ေစ ဖမ္းမိန္႔မထုတ္သင့္” ဟု မစၥတာေဇးဗီးယားအားအႀကံျပဳခဲ့သူ တဦးတေလရွိခဲ့သည္ဟု မၾကားမိဖူးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဇဗီးယားကို က်ေနာ္လူခ်င္းေတြ႔ ေမးျမန္းၾကည့္ခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ သူဘယ္ေရာက္လို႔ဘယ္ေပါက္၊ ဘာျဖစ္လို႔ဘာျဖစ္မွန္းကား အစရွာမရေတာ့။ ေခတ္မ်ားျခားသြားၿပီ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္မ်က္ေျချပတ္ခဲ့ရသူ..ေဇဗီယား၊ က်ေနာ္ေတြ႔ခ်င္သူ..ေဇဗီးယားအား ေတြ႔မယ့္ေတြ႔ေတာ့ အေမရိကားမွာ။ ထိုဝရမ္းႏွင့္ စပ္သည့္ အခ်ိတ္အဆက္တခ်ိဳ႔ လည္း သူႏွင့္အတူေတြ႔ျပန္၏။

၁၉၅၉ ခုႏွစ္တြင္ Taplinger Publishing Co., Inc. New York,USA မွ လြတ္လပ္ၿပီးဗမာျပည္၏ ဒုတိယေျမာက္သမၼတ ေဒါက္တာ ဆာဘဦး၏ ကိုယ္တိုင္ေရးအထုပၸတၱိျဖစ္ေသာ My Burma ဆိုသည့္စာအုပ္ကိုထုတ္ခဲ့၏။ ယင္းစာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာ ၁၄၄ ႏွင့္ ၁၅၁ တြင္ သူ႔ကိုျပန္ေတြ႔ရ၏။ “The police official who was the harshest of all was Xavier, an Anglo-Indian born in Burma. He started life as a planter in Moulmein, where he figured as the accused in a sensational murder case. The charge against him was that he tortured one of his employees to death by first smearing him with jaggery and later forcing him to sit night and day for several days on an anthill so the ants could crawl over him and bite him. The man eventually died of exhaustion. Xavier was tried by a judge of the chief Court in Rangoon with European jury. He was found not guilty and acquitted. Not long after he blossomed forth as an Inspector of Police in Rangoon Police Force. He soon acquired a reputation as a fine detective and a good criminal investigator………… စသည္ျဖင့္ တမ်က္ႏွာသာသာခန္႔ေရးထား၏။ ၿခံဳ၍ျပန္ေသာ္ “ေဇဗီးယားသည္ ပုလိပ္အရာရွိမ်ားအနက္ အၾကမ္းဆံုးေကာင္ျဖစ္၏။ အဂၤလိပ္-အိႏၵိယကျပား ျမန္မာျပည္ေပါက္။ ေမာ္လၿမိဳင္မွာၿခံစိုက္ၿပီး ဘဝစခဲ့။ ဟိုးေလး တေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့သည့္ လူသတ္မႈတခုမွာ တရားခံစြပ္ဆြဲခံရသူ။ ၿခံအလုပ္သမားတေယာက္ကို ထန္းလွ်က္ရည္သုတ္ႀကိဳးတုတ္ၿပီး ပုရြက္ဆိတ္အံုေပၚ ရက္ အၾကာႀကီးတင္ထားၿပီးႏွိပ္စက္။ ေနာက္ဆံုး ထိုလူထိုဒဏ္ျဖင့္ ေသရ။ သူ႔အား ရန္ကုန္မွတရားသူႀကီးခ်ဳပ္က ဥေရာပသားဂ်ဴရီလူႀကီးမ်ားျဖင့္တရားစီရင္။ အျပစ္မရွိဆိုကာ ကြင္းလံုးကၽြတ္လြတ္။ သိတ္မၾကာမီ ရန္ကုန္ပုလိပ္အဖြဲ႔တြင္ အင္စပက္ေတာ္ျဖစ္လာ။ ရာဇဝတ္မႈစံုေထာက္ေကာင္းတဦးအျဖစ္ ေက်ာ္ေစာ လာ။ သူႏွင့္သူ႔အထက္အရာရွိ အလက္ဇန္းဒါးတို႔အား ရန္ကုန္ျမစ္တြင္းေသာင္းက်န္းေနသည့္ ဆန္ခိုးဂိုဏ္းတခုအား ႏွိမ္နင္းရန္အထက္မွတာဝန္ေပး။ သိတ္ မၾကာလိုက္ ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ဟုဆိုသူအား လက္ရဖမ္းမိ။ ထိုသူ႔အိမ္တက္ရွာ။ သက္ေသျပစရာဘာမွမေတြ႔။ မီးခံေသတၱာထဲမွ ေငြတသိန္းေက်ာ္ကို သိမ္းယူ ခဲ့။ အမႈရံုးတင္ခ်ိန္တြင္ ထိုေငြမ်ားအား သက္ေသအျဖစ္မတင္။ ေငြေတြဘယ္ေရာက္သြားလဲေမးေတာ့ အမႈစစ္ေနတုန္း အကုန္သံုးပစ္လိုက္ရသည္ဟု မ်က္ႏွာ ေျပာင္တိုက္ၿပီး ခပ္တည္တည္ႏွင့္ထြက္ဆို။ ရံုးေတာ္ကိုမေထမဲ့ျမင္ျပဳမႈေၾကာင့္ ရာထူးက်ရင္က်၊ မက်ရင္ ႒ာနတြင္းအေရးယူခံရမည္ဟု လူအမ်ားက ထင္ေန ၾက။ သို႔ေသာ္ ထိုသို႔မဟုတ္ အမႈၿပီးေတာ့ဘာမွ်မျဖစ္သည့္အျပင္ ရာထူးပင္တက္သြား”

ဆက္၍ စာမ်က္ႏွာ ၁၄၅ တြင္…. It was Xavier who was the District Superintendent of Police in charge of Yamethin District when U Saw and police started taking repressive measure against the Thakins. He issued a warrant of arrest against Thakhin Aung San, prominent student leader, for the alleged incitement to a breach of the peace. The warrant could not be executed, as Thakhin Aung San could not be found in the Yamethin District; whereupon Xavier issued a proclamation offering a small reward to anyone who could give information leading to his arrest. He offered a small reward partly to disgrace Thakhin Aung San and partly to make it appear that Thakhin Aung San was not a young leader worth bothering too much about. He evidently did not realize then that Thakhin was already on his way to Japan as one of Thirty Comrades who would come back soon at the head of a large army as the Liberator of Burma. ၿခံဳ၍ ျပန္လွ်င္ “ဂဠဳန္ဦးေစာႏွင့္ပုလိပ္မ်ားက သခင္မ်ားအားႏွိပ္ကြပ္စဥ္တြင္ ေဇးဗီးယားက ရမည္းသင္းခရိုင္ရာဇဝတ္ဝန္။ ထင္ရွားသည့္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေအာင္ဆန္းအား ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးကိုပ်က္ျပားေအာင္ လူထုအားေသြးထိုးသည္ဟုဆိုကာ ဖမ္းဝရမ္းထုတ္၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေအာင္ဆန္းက ရမည္းသင္းတြင္ မရွိေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုဖမ္းဝရမ္းလည္းအရာမထင္ေတာ့။ ဤတြင္ သူက ေအာင္ဆန္းကိုဖမ္းမိရန္ သတင္းေပးႏိုင္သူအား မျဖစ္စေလာက္ဆုေငြေလး ေပးမည္ဟု ေၾကညာျပန္၏။ သတင္းေပးႏိုင္အား ဤမျဖစ္စေလာက္ဆုေငြေပးမည္ဟုထုတ္ျပန္ျခင္းမွာ တပိုင္းအားျဖင့္ ေအာင္ဆန္းအား သိကၡာက်အသေရ ပ်က္ေစရန္ ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တပိုင္းမွာ ေအာင္ဆန္းသည္ ဆုေငြအမ်ားႀကီးထုတ္ ဖမ္းေနရေလာက္ေအာင္မတန္။ အပင္ပန္းခံလုပ္ထိုက္စရာမလိုသူ ဟု ဆိုျခင္း။ သူ လံုးလံုးမသိလိုက္သည္က ထိုအခ်ိန္မွာ ေအာင္ဆန္းက ဗမာျပည္တြင္မရွိေတာ့..ဂ်ပန္သို႔ခရီးႏွင္ ႏွင့္ၿပီဆိုျခင္းျဖစ္၏”

စာမ်က္ႏွာ ၁၅၁ တြင္ ဦးဘဦးႏွင့္ေဇဗီယားလူခ်င္းဆံုခန္း။ စကၤာပူခံတပ္က်ၿပီ။ အဂၤလိပ္တို႔ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိ။ အေျခအေနမေကာင္း။ ရန္ကုန္ရွိ ၿဗိတိသွ်ဘုရင္ခံအစိုးရ ေျပးေပါက္ရွာခ်ိန္၊ ဦးဘဦးလည္း သူ႔ဆရာသမားမ်ားနည္းတူ ျပည္သူကိုထားၿပီး ကိုယ္လြတ္ရုန္းရေတာ့မည္။ ရန္ကုန္ကေန ပုသိမ္ကိုသြား မိဘမ်ားကိုေခၚ၊ ေျမာင္းျမမွခယ္မႏွင့္သားသမီးမ်ားသြားေခၚကာ ကသာတြင္ေျပးႏွင့္ေနသည့္ ဟိုက္ကုတ္အဖြဲ႔ႏွင့္သြားေပါင္းရန္ စီမံကိန္းဆြဲ၏။ ေနာက္ဆံုးခယ္မႏွင့္ကေလးမ်ားေခၚၿပီး ကသာသြားဖို႔ ဟသၤာတေရာက္လာ။ ထိုအခ်ိန္က ဂ်ပန္မ်ား စစ္ေတာင္းျမစ္ေျခနားကပ္ေနေလၿပီ။ ၿဗိတိသွ်ႏွင့္သူ႔ မင္းခစားမ်ားအတြက္ ေနာက္က်သည့္ဖေနာင့္သစၥာေဖါက္။

ဟသၤတကေနဆက္ထြက္ရန္ျပင္။ သေဘၤာမရွိ။ ကူသူကယ္သူမဲ့။ ျမန္မာလူမ်ိဳးအေရးပိုင္ (Deputy Commissioner) တဦးအား အကူအညီေတာင္း။ ဆင္ေျခဆင္လက္အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၿပီးျငင္း။ ဒါနဲ႔ေနာက္ဆံုး ေဇးဗီးယားႏွင့္ေတြ႔။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဇးဗီးယားက ဟသၤာတခရိုင္ရာဇဝတ္ဝန္။ ….. District Superintendent of Police who happened to be the Xavier I have already mentioned was very helpful. He managed to get a launch belonging to the Irrawaddy Flotilla Company ………………...when we left, we were soon followed by another launch. On requiring I found out that it was the launch of the Deputy Commissioner of Henzada. I was very annoyed: he could have carried me and my children in his boat, for his destination was the same as mine. Later I learned why he did not want to take us. Soon after we passed Prome, The Deputy Commissioner was called back by Mr. Swithinbank, and on making inquiries I found that he had failed to hand over to Mr. Swithinbank Government treasure worth several lakhs, although directed to do so. However, the District Superintendent of Police, Mr. Xavier, according to reports, did succeed in getting away with some Government treasure on board his launch. Several Deputy Commissioners from Delta similarly managed to abscond with Government treasure. Some of them who were not Burmans went over to India, where a few got into trouble criminally. Burman Deputy Commissioners who were suspected of misappropriating Government treasure were never employed again, either during time of the Japanese occupation or after liberation. ၿခံဳ၍ျပန္ေသာ္… “သေဘၤာထြက္လာၿပီး သိတ္မၾကာခင္မွာ ေနာက္သေဘၤာတစီးလိုက္လာ။ ေမးျမန္းၾကည့္မွ ခုနအကူအညီေပးဖို႔ျငင္းခဲ့သည့္ ျမန္မာအေရးပိုင္၏ သေဘၤာျဖစ္ေန။ “သြားရမယ့္ခရီးလည္းအတူတူ..ဘာေၾကာင့္ ငါနဲ႔ငါ့ကေလးေတြကို တပါတည္းမေခၚရတာလဲ” ဟု ေတြးၿပီးစိတ္ပ်က္မိ။ ေနာက္ေတာ့မွ ဘာ့ ေၾကာင့္ ငါတို႔ကို သူမေခၚလိမ့္သေဘာေပါက္။ ျပည္ၿမိဳ႔ကိုျဖတ္ၿပီးမၾကာလိုက္ မစၥတာ ဆြစ္သင္းဘင့္က သူ႔ကိုျပန္ေခၚ။ အေၾကာင္းက အစိုးရဘ႑ာတိုက္မွ ေငြသိန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ျပန္အပ္ဖို႔ၫႊန္ၾကားထားရက္ႏွင့္ မအပ္ပဲသုတ္လာခဲ့သည့္အတြက္။ သို႔ေသာ္ ေဇဗီးယားကား အစိုးရဘ႑ာမ်ား သေဘၤာႏွင့္တိုက္ၿပီး လြတ္ေျမာက္သြားေၾကာင္း အစီရင္ခံစာမ်ားအရသိရ။ ထိုသို႔ မင္းဘ႑ာကိုယ့္ဟာမွတ္ခဲ့သည့္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသမွ ျမန္မာမဟုတ္သည့္ အေရးပိုင္မ်ားက အိႏၵိယသို႔လစ္ၾက၏။ လြတ္သူလြတ္၊ ရာဇဝတ္သင့္သူသင့္ၾက၏။ အလားတူျပဳခဲ့သည့္ ျမန္မာအေရးပိုင္မ်ားကား ဂ်ပန္ေခတ္တြင္လည္းေကာင္း လြတ္လပ္ေရး ေခတ္တြင္လည္းေကာင္း ရာထူးေနရာျပန္အခန္႔မခံရေတာ့ေပ”

က်ေနာ္ေျခရာေကာက္၍ရသမွ် ေဇဗီးယားကားဤတြင္ေပ်ာက္ျပန္၏။
ေဒါက္တာဘဦးကိုယ္တိုင္ေရးအထုပၸတၱိကိုဖတ္ရင္း ကံ့ေကာ္ေတာမ်ိဳးေအာင္ ၏ “အလိုက္သင့္ေမာင္ဘဦး” ကို သတိရမိ၏။
မ်ိဳးျမင့္ခ်ိဳ

အျပည့္အစံု...

Thursday, December 9, 2010

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္မ်ား တိုက္ပဲြအတြင္းေတြ႔ရ

နံနက္(၉ နာရီ ၃၀ မိနစ္) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ (ABSDF) ႏွင့္ (DKBA) တို႔ပူးေပါင္းၿပီး ေ၀ါေလေဒသ အရံဗ်ဴဟာကုန္း သုခၿမိဳင္ တံတားစခန္း (ေရႊမုတ္စခန္း) ကို ယမန္ေန႔ည ၉ နာရီ ၂၀ မိနစ္တြင္ ၀င္ေရာက္ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ နအဖ ဘက္မွ စစ္သား အေလာင္း ၇ ေလာင္းေတြ႔ရွိၿပီး ဆက္သြယ္ေရးစက္တလံုးကိုလည္း သိမ္းယူႏိုင္ခဲ့သည္။ မိမိတို႔ဘက္မွ အထိအခိုက္မရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္မ်ား တိုက္ပဲြအတြင္းေတြ႔ရစဥ္

နံနက္(၉ နာရီ ၂၀ မိနစ္) တပ္ေခၚက်ဳိးေတာင္ေျခတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ စစ္အစိုးရတပ္ ခလရ (၆၁) ၊ ခမရ (၂၃၀)၊ ခမရ (၅၄၇) မွ ေရွ႕ေျပးစစ္ေၾကာင္းတပ္ဖဲြ႔ကို ဒီေကဘီေအဗ်ဴဟာ (၁) မွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေစာေက်ာ္သက္အဖြဲ႕က ၀င္ေရာက္ပစ္ခတ္ျပီး စစ္တပ္မွ တပ္သား ၁၀ ဦးထက္နည္း ထိခိုက္ဒဏ္ရာရေၾကာင္း သိရွိရသည္။

အျပည့္အစံု...

Tuesday, November 9, 2010

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္ (၄) တပ္ရင္း လြိဳင္ေကာ္-ရွားေတာကားလမ္းေပၚက နအဖ စခန္းတခုကို သိမ္းပိုက္



ABSDF အမွတ္ (၄) ရင္းနဲ႔ ကရင္နီတပ္မေတာ္ အမွတ္ (၃) တပ္ရင္းတပ္ဖဲြ႔မ်ား ပူးေပါင္းကာ ကရင္နီျပည္ လိြဳင္ေကာ္ ရွားေတာ ကားလမ္းေပၚရွိ ပြန္းေခ်ာင္းတံတား စ ခန္းကို ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၆ ရက္ မနက္ပိုင္းမွာ သိမ္းပိုက္လိုက္ ပါတယ္။

တိုက္ပဲြတြင္ ရန္သူ႔ နအဖ ဘက္မွာ သံုံ႔ပန္း (၄) ဦး၊ ရန္သူ႔အေလာင္း (၄) ေလာင္း၊ လက္ နက္ႀကီး ငယ္မ်ဳိး စံု (၉) လက္နဲ႔ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ေတြ သိမ္းစီးႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

မနက္ ၁၁း၀၀ ေလာက္မွာ သံု႔ပန္းေတြကို ျပန္လြတ္ေပးၿပီး၊ သိမ္းပိုက္စခန္းကို မီးတင္ရွိဳ႕ ကာ တံတားကိုလည္း ေဖါက္ဖြဲခြဲပစ္ၿပီ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာခဲ့လို႔ သတင္းရရွိပါတယ္။

အျပည့္အစံု...